اعتیاد میدونی مثل چی میمونه؟
مثل اینکه توی خوابی باشی که توی بیداری قایم شده،یه جور خواب توی بیداری.
همه چی داره میگذره،روزها و شبها میان و میرن،ولی تو انگار داخل یه حصار شیشهای گیر افتادی،صداها کم هستن،نور کمه،و تو فقط ناظری.
وقتی ازش بیرون میای اولش گیجی،چون هنوزم وقتی پشت شیشه رو نگاه میکنی خودتو میبینی .
انعکاسته؟! یا یه تیکه از وجودت؟یا خودت؟؟
با تمام ترس و دردش یه چیز عجیبه، هنوز زندهای!!
تازه نفس کشیدن رو حس میکنی
تازه معنی واقعی درد رو میفهمی ،چون انوقتا درد بهترین بیحسی بود اما الان همهچیز واقعیه،معلومه که میترسی معلومه که اضطراب داری از این وضعیت جدید اما واقعیه واقعی بودنش حس خوبیه این یعنی زندهای و این یعنی داری آدم میشی دوباره،هرچی هست واقعیه
هنوزم همه چیز سخته،هنوزم وضعیت بحرانیه،هنوزم ترس تمام وجودت رو میگیره ولی مطمئنی که واقعیه تو زندهای
صدای زیبای مادرت رو مینوشی،دستان گرم پدرت رو میفشاری،با تمام وجود به صدای خنده یک کودک عکس العمل از شوق و شعف نشون میدی،رنگ سبز برگها رو بو میکنی،دیگه بیتفاوت رد نمیشی گریهها رو میبینی و دلت میلرزه،خندهها رو میبینی و شاد میشی،تو دیگه قضاوت نمیکنی ن هیچکس نمیتونه جای تو باشه و تو هم هیچ وقت نمیفهمی که اونا چی کشیدن و این پذیرش این هدیه واقعیته
میشه همه رو بخشید
دیگه میتونی خودتم ببخشی