°•پناهِ بیپناهی در آغوش خاطرهات•°
شبها که همه خوابند، من با خاطراتت بیدارم.
نه از سر بیخوابی، که از شور حضوری که دیگر نیست.
تو رفتهای، اما رد نگاهت هنوز بر پردهی شب نقش بسته،
و زمزمهی نامت، در سکوت اتاق، بیوقفه تکرار میشود.
خاطراتت، چون برگهای زرد پاییز،
یکییکی بر ذهنم میریزند،
و من، در میان این ریزش بیصدا،
دنبال لحظهای میگردم که هنوز "ما" بودیم.
تو را در انعکاس نور ماه بر پنجره میبینم،
در لرزش آهی که بیاجازه از سینهام میگریزد،
در هر واژهای که بیتو بیمعناست.
بیدارم، چون خوابها دیگر مأمن آرامش نیستند.
در خواب، تو میآیی با لبخند،
و من، بیپناهتر از همیشه،
در آغوش خاطرهات فرو میریزم.
🫴🏻📜🖋
@Sirius493138
#_az_man