یه شب نشسته بودم روی مبل، بعد از یه روز طولانی کاری، و داشتم یه فیلم فانتزی میدیدم. توی فیلم یه اژدهای عظیم توی غاری پر از گنج خوابیده بود. داستان از اونجا شروع شد که قهرمان فیلم برای برداشتن گنج، باید با اژدها میجنگید. اما یه چیزی منو به فکر برد: اژدها چطور این همه گنج رو بدون پرداخت مالیات نگه داشته؟
تصور کن اژدها یه نامه از پادشاه دریافت کنه:
مالیات سالانه گنجینه شما پرداخت نشده است. لطفن هر چه سریعتر اقدام کنید.
اژدها با خشم بلند میشه و میگه من که همیشه تو این غارم، کی وقت دارم برم بانک؟
اینجاست که دایرکت دبیت پیمان وارد میشه. اژدها میفهمه که دیگه لازم نیست با اون پنجههای بزرگش دنبال سکههاش بگرده یا با یه کیسه طلا توی صف پرداخت مالیات وایسه. فقط یه حساب باز میکنه و میگه از این به بعد، مالیاتم رو مستقیم از حساب گنجینهام کم کنید.
اما این فقط مشکل اژدها نبود. شاهزادهها هم همیشه گرفتار پرداخت قسطهای تجهیزاتشون بودن. مثلاً شاهزادهای که برای نجات شاهزاده خانوم باید یه شمشیر جادویی میخرید، اما فروشنده بهش میگفت: اگه قسط شمشیر رو ندادی، با همین شمشیرت نمیذارم بری.
حالا تصور کن شاهزاده هم از دایرکت دبیت استفاده کنه. هر ماه، قسط شمشیرش خودکار پرداخت میشه، بدون اینکه حتی بفهمه. راحت میره به جنگ اژدها و نجات شاهزاده خانوم، بدون اینکه نگران پول باشه.
یا مثلاً توی یه شهر جادویی، جادوگرا هم همیشه مشغول کار بودن، ولی وقت نداشتن قبضهای آب و برقشون رو بدن. چون میدونی که، تمرکز جادوگر باید روی طلسمهاش باشه، نه صف بانک!
دایرکت دبیت پیمان توی اون دنیا یه انقلاب بزرگ میکرد. نه اژدها نگران مالیات بود، نه شاهزادهها نگران قسط، و نه جادوگرا وقتشون رو سر قبض هدر میدادن. حتی جادوگر اعظم، وقتی دید قبضهای قلعهاش سر وقت پرداخت میشن، یه طلسم ویژه برای تشکر از دایرکت دبیت اجرا کرد.