قسمت اول: دوشنبه شب، وروتسواف
ساعت ۲:۴۷ نیمهشب.
مه سنگینی روی خیابونهای خیس لهستان نشسته بود. چراغهای کمنور خیابون مثل نفس آخر قربانی بودن؛ لرزون و بیرمق. مردی با کت چرمی بلند، روی بوم ساختمون نیمهکارهای در خیابون "پیاسکوا" ایستاده بود. نفسش آرام، نگاهش قفل روی پنجرهی آپارتمانی در آنسوی خیابان.
چارز... یا همون کسی که در دنیای سیاه قراردادهای مرگ با اسم رمز ویکتور شناخته میشد.
تکتیرانداز نبود. خودش میگفت کشتن از فاصله دور فقط برای ترسواداست.
امشب، باید وارد خونه میشد. باید کاری میکرد که انگار مرگ، از پشت سایهها قدم زده باشه و هدف رو در سکوت کشته باشه.
پنجره طبقه سوم باز بود.
او قبلاً بررسی کرده بود:
مردی چهلساله، تاجر سابق اسلحه، الان مأمور انتقال پول برای یک باند اوکراینی. برای ویکتور مهم نبود کیه. فقط این مهم بود:
پنجاه هزار یورو. نصفش قبل، نصفش بعد.
---
سه دقیقه بعد، ویکتور داخل ساختمان بود. با کارت تقلبی از در اصلی وارد شد. دوربینها از کار افتاده بودن، آسانسور خاموش، برق طبقه سوم از قبل قطع شده بود.
در آپارتمان قفل نبود. با یه فشار آروم باز شد. تاریکی کامل. سکوت. فقط صدای یخچال و تیکتاک ساعت دیواری.
قدمهاش نرم بود. مثل سایه.
هدفش روی مبل خوابیده بود. یه بطری خالی کنارش.
ویکتور جلو رفت. چاقوی مخصوصش رو بیرون کشید.
یک ضربه، دقیق... ساکت... بیهیچ صدا.
چند ثانیه سکوت.
بعد، صدای زنگ در بلند شد.
ویکتور توی چشمبههمزدنی به بالکن رفت، از لوله فاضلاب پایین اومد. توی کوچه، بارون شروع شده بود. پلیس هنوز خبر نداشت. دوربینها هنوز خاموش بودن. او با کاپشن خیسش، در سایهها ناپدید شد...
فقط ۹ دقیقه طول کشید.
و شب، دوباره ساکت شد.