نبات اسم واقعی من نیست.
اسم بچهایه که همیشه دوست داشتم یه روز داشته باشمش…
ولی هرچی زمان میگذره(با توجه به شرایط فعلی)، اون آرزو داره ازم دورتر میشه.
ولی بازم “نبات” برای من فقط یه اسم نیست.
یه حسه…
من وکیلم.
روزام بین پرونده، دادگاه، قانون و آدمایی میگذره که هرکدوم یه قصه عجیب دارن.
شاید برای همین، نوشتن رو انتخاب کردم برای فرار کوتاه از همهی اون شلوغیا.
نمیدونم قراره اینجا دقیقاً چی بنویسم،
ولی احتمالاً از خودم،
از فکرایی که نصف شب سراغ آدم میان،
از چیزایی که آدم بیرونش آرومه ولی توی دلش شلوغه.
فعلاً، اینجا منو با این اسم بشناسین :)