ویرگول
ورودثبت نام
خنده هاي خاموش
خنده هاي خاموش
خنده هاي خاموش
خنده هاي خاموش
خواندن ۳ دقیقه·۱ سال پیش

سایه ها از من نمی ترسند

صدای تایرهای هواپیما که روی باند نشست ؛ مثل ضربه اخر چکش روی خاطره بود اریا چشماش رو باز کرد نه از خواب ....... از سال های که خودش رو خوابیده فرض کرده بود

بعداز شیش سال حالا برگشته بود نه به شهر خاطره ها ؛شهری که هیچ وقت حقیقتشو نگفته بود

نور اباد : دو مرد تنومند با کت و شلوار مشکی پشت سرش ایستاده بود کمال و توان بادیگارد های ترک ساکت جدی و وفادار ، سال ها کنار دریا بودن نه فقط برای محافظت بلکه برای سکوت. لباسش ساده بود اما چشمگیر ،چمدون چرم سیاه عینکی کم نیمه صورتش رو می‌شوند هیچ کس نمی دونست که این زن همون طراح بزرگ مد رد استانبول که برندش در پاریس هم دیده شده پایین پله های هواپیما که رسید باد داغی به صورتش خورد و نفسی را بیرون داد

برگشتم .......ولی این بار من کسی ام که می تونید ازش فرار کنید. فرودگاه نوراباد کوچیک بود اما کافی بود یه نفر او رو بشناسه ...... کل شهر باخبر میشد برای همین اریا از اسم واقعی شد رو نداد بود اسم مستعار :خانوم مرادی

راننده با احترام در عقب را باز کرد ماشین راه افتاد بادیگارد ها ماشین جدا داشتن و همیشه پشت سرش می اومدن نوراباد تغییر کرده بود ولی دیوار ها .... همون دیوارها بود که یه روزی حرف هاشون قورت داده بودن .

به سمت خونه قدیمی رفت به خونه ی متروکه ، با دیواری ترک خورده و پنجره های چوبی . خونه ای که مادر واقعی اریا همون مادرش که ترکش کرده بود روی دیوار اتاق نامه ای که مردی برایش فرستاده بود . مردی که تا قبل از مرگش خیال میکردم پدرش هست اما نامه چیز دیگه ای می‌گفت :«اریا من هیچ وقت پدرت نبودم حقیقت توی سایه ها بوده همونخا که همیشه پنهان می‌شدی اگر برگشتی نوراباد برو سراغ کسی که بی صدا زندگی کرده ولی با حقیقت مرد ». اریا نگاه کرد به تاریکی پشت پنجره زیرلب گفت :« این بار خودم دنبال جواب می رم بدون احساس بدون وابستگی فقط حقیقت ». فردای اون شب اریا به اریشیوه اداره ثبت احوال قدیمی رفت با هویت ساختگی و کارت ویژه از سفارت ترکیه . پشت میزشون یه پیرمرد نشسته بود که همه چیز میدونست اریا با لحن رسمی گفت:« دنبال یه نامم. مربوط به ۳۰ سال پیش ، زنی که اسمش حذف شده پیرمرد پرسید « اسم ؟». اریا ساکت موند ، بعد گفت فقط میتونم با حروف شروع میشه و یه بچه داشته . ساعت ها توی پوشه های خاک گرفته گشتن تا اینکه یه برگه قدیمی پیدا کرد زهرا و زیرش جمله ای با خودکار قرمز مادر مجرد ـ کودک :ثبت نشده .

اریا اروم گفت :« پیدا کردم حالا نوبت منه ». یه یاداشت ناشناس زیردر خونه بود « اگر ادامه بدی ممکنه چیزی پیدا کنی که بدردت نخوره ». اریا لبخند زد و یاداشت رو مچاله کرد و انداخت توی لیوان چای به کمال گفت « ماشین رو اماده کن فردا میریم دیدن کسی که مادرم رو می‌شناخته ورد دلش می‌گفت :« من دنبال عشق نیومدم .....دنبال حقیقت اومدم و هیچ کس نمیتونه جلوی زنی رو بگیره که حقیقت رو بخواد . نه تو ،نه تهدیدات. یه هفته بعد اریا همه چیز رو فهمید که پدرواقعی اش یکی از معروف چهره های کشور بوده وبخاطرابرو اریا رو توی سایه نگه داشتن مادرش هم مجبور شده ترکش کنه . موردی دیگه مسئولیتش رو گرفته ولی اریا نه رسوایی راه انداخت نه جنگیدن .اون فقط سوار هواپیمای برگشت شد کمال وتونا پشت سرش وموقع بلند شدن توی دلش گفت « حقیقت رو فهمیدم اما نمی‌خوام کسی ازش بسوزه .

من از سایه بیرون اومدم ..... وبسایت ها از من نمی‌ترسند چون من ازشون قوی ترم .

پایان

داستان سایه ها# داستان # کوتاه

داستان کوتاه
۲
۰
خنده هاي خاموش
خنده هاي خاموش
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید