اصلا من میگم هر کی باید یه گوشه دنج برا خودش داشته باشه که یه موقع هایی که احساس می کنه باید با خودش تنها بمونه و هیچ کسی رو تو خلوتش راه نده اونجا باشه
من میگم آدما توی همون گوشه ی دنج،همون زمانی که برای خودشونه فقط درمان میشن...
و چقدر ترسناک می تونن باشن آدمایی که از تنها بودن با خودشون می ترسن...
چون در حقیقت از چیزی که درونشونه وحشت دارن ...
خوشحالم که هنوز تنهاییامو دوست دارم...
خوشحالم که هنوز وقتی خسته ی خسته میشم به خودم میگم عیب نداره یه گوشه ی دنج داری که تموم احساسات منفیتو،تموم غماتو پاک کنی و دوباره بشی یه آدم سرزنده...