اینجا تهران
سال سیزده_نود و نه
بعدها از ما بنویسید...
بنویسید از آن سال های تاریک،آدم هایی با تکه پارچه هایی بر دهان...حبس شده درون خانه ها...با قلب هایی افسرده...بدون ذره ای هوا برای تنفس...بدون فردایی روشن...با دل هایی خاکستری تر از سنگ...با کمرهایی خمیده تر از کمان...با چشمانی خیس تر از باران،زنده ماندند.
بنویسید زنده ماندند و زنده گی را ادامه دادند تا سال های روشنی را برای ما بسازند.
بنویسید ادامه دادند تا ما هر وقت ناامید از زنده گی شدیم بگوییم آن سال ها گذشت،این سال ها هم میگذرد...
بنویسید نه غم میماند نه شادی؛بنویسید هیچ لحظه ای... هیچ چیزی...هیچ حالی...ابدی نیست
.
.
.
بخند؛چون بعد ها از ما مینویسند...
#میم_الف?️