
چقدر زمان برای برنامه ریزی اهداف زندگیتان صرف میکنید؟ بیشتر مردم برای برنامه ریزی موضوعاتی مثل یک دورهمی یا پارتی تولد یا موارد شبیه به آن وقت صرف میکنند تا مثلا اهدافی که در زندگی میل به رسیدن به آن را دارند. فکر میکنید اگر درست برنامه ریزی نکنید به چه مشکلی بر میخورید؟ چرا دوست دارید آینده ای کاملا تصادفی برای خود رقم بزنید؟ زندگی کوتاهه!
همین الان برنامه ریزی کنه که دوست داری قبل از ترک این زندگی به چی رسیده باشی!
چرا تصمیم نگیریم که برای ۱۰، ۲۰ یا ۳۰ سال آینده زندگی مان هدف گذاری کنیم؟ چرا خودمان زندگی مان را آنطور که دوست داریم طراحی نکنیم؟ تصور کنید ۲۰ سال بعد به پشت سر خود نگاه کنید و بگویید: یا خدا !!!! ببین همون جایی که میخواستم باشم هستم!
بیایید با هم تصویر یک زندگی خوب را نقاشی کنیم:
خبر خوب این است که شما در حال طراحی زندگی خود هستید و هیچ دو زندگی ای شبیه هم نیستند. زندگی رویایی شما با هر کس دیگری که می شناسید متفاوت خواهد بود.
برخی از افراد خوش شانس هستند، در خانواده هایی و در کشورهایی متولد شده اند که در حال حاضر سطح رفاه بالایی دارند.
مفهوم اصلی این مجموعه نوشته آن است که زندگی خود را چنان خوب طراحی کنید که در پایان زندگی خود با کمترین پشیمانی از اینکه عمر خود را چگونه سپری کردهاید، دچار شوید.
افراد بسیاری در منطقه و حاشیه امن زندگی میکنند و باید بدانید اگر اکثر عمر خود را در حاشیه امن زندگی کنیم احتمال این وجود دارد که در پایان مسیر میزان زیادی از پشیمانی ها به سراغمان بیاید.
افراد زیادی هستند که وقتی ازشان سوال میشود از چه پشیمان هستید و حسرت چه چیز را میخورید پاسخ میدهند:
ای کاش ...
بشیتر ریسک کرده بودم
بیشتر عشق ورزیده بودم
کمتر کار کرده بودم
کینه هایم را رها کرده بودم
...
در همین راستا پرستارانی که با بیماران کهنسال سر و کار دارند گواهی میدهند که اکثر این افراد موارد زیر را ابراز میکنند:
ای کاش جسارت داشتم و آنگونه زندگی میکردم که آرزویش را داشتم، نه زندگی ای که از من انتظار می رفت.
ای کاش این همه ساعت در محل کارم کار نمی کردم و عمرم به کار صرف نمیشد.
کاش یاد می گرفتم احساساتم را بیان کنم و شجاعت آن را داشتم که موضوعات را به درستی انجام دهم. چرا که سرکوب احساسات منجر به داشتن روابط ضعیف می شود و پشیمانی از آنچه میتوانست باشد و نشد رخ خواهد داد.
ای کاش با دوستانم همواره در ارتباط بودم.
ای کاش پول بیشتری برای بازنشستگی پس انداز کرده بودم.
از این میان، حسرت شماره یک مردم در بستر مرگ این است که به دنبال رویاها و اهداف خود نرفتند.
یکی از این افراد نباشید - زندگی ای را که خودتان طراحی کرده اید شروع کنید.
وقتی سلامتی و جوانی شما محو شد، به چیزهای مهم زندگی فکر خواهید کرد و متوجه خواهید شد که چه چیزی واقعاً ارزشمند است و آن چیزی نیست جز دوستان و خانواده شما. از همین بابت است که در این نوشته ها یک بخش کامل به موضوع خانواده و دوستان تخصیص یافته است.
به عبارت دیگر مقصود اصلی این نوشته ها این است: