
مسائل جنسی جزئی از واقعیات خلقت است.
حالا نظرها در موردش متفاوته؛ که البته این تفاوت هم از فکرهای متفاوت ناشی میشه.
یه عده میگن: «مومن میشیم میریم بهشت تا به سکس برسم.»
یه عده میگن: «با خدا کاری نداریم و سکس میکنم.»
یه عده هم میگن: «این دو تا منافاتی با هم ندارن.»
که هر کدوم در جای خودش نیاز به بحث فراوان داره و فعلاً وارد این قسمت ماجرا نمیشیم؛ چون همین یه موضوع به اندازه کافی دردسر داره!
ولی در کل، این یه واقعیته که زن میتونه برای مرد تحریککننده باشه.
البته این موضوع مراتبی داره. یعنی هر زنی برای هر مردی تحریککننده نیست و هر مردی هم در هر شرایطی تحریک نمیشه.
ممکنه یه مرد در یک شرایط، نسبت به زنی هیچ واکنشی نداشته باشه، ولی در شرایط دیگه، همون زن براش تحریککننده بشه.
اینجاست که مسئله حجاب میاد وسط.
حجاب میگه زن باید شرایط تحریک مرد رو به حداقل برسونه.
اینجا بعضی زنها میگن:
«خب ما چرا باید به خاطر مشکل مردها خودمونو محدود کنیم؟»
مردها هم میگن:
«ما هیچ اصراری به محدودیت شما نداریم! از خدامونه که آزاد باشید! اصلاً ما طرفدار آزادی شما هستیم؛ ولی اگه میخواید بهتون آسیبی نرسونیم، راهش حجابه.»
یعنی خلاصه، آزادی شما سر جاش؛ فقط یه مقدار هم حجاب که ما خرابکاری نکنیم!
خلاصه اینکه زن برای حفظ امنیت خودش، مجبور به رعایت حجاب میشه.
اما سؤال اصلی اینجاست:
در چه حد؟ در کدام موقعیت؟
هر زنی این توانایی رو داره که متوجه بشه مردی که کنارش قرار گرفته، تا چه حد از نظر جنسی بهش توجه داره و بیشتر به کدوم قسمت از ظاهرش توجه میکنه.
پس باید در حدی حجاب داشته باشه که جلوی توجه اون مرد رو بگیره.
ممکنه برای یک مرد، در حد بلوز و شلوار کافی باشه و برای یکی دیگه، چادر ملی!
البته ظاهر خود زن هم مهمه. برای بعضیها، همون تاپ و شلوارک هم ممکنه حجاب کامل محسوب بشه؛ چون ظاهراً مشکل فقط لباس نیست، گاهی خودِ صاحب لباس هم در معادله دخالت داره!
ولی توی خیابون که همهجور آدمی وجود داره، باید حجاب کامل داشت؛ یعنی بدترین شرایط رو در نظر گرفت.
چون شما وقتی وارد خیابون میشید، نمیتونید قبلش از همه مردها امتحان بگیرید که ببینید با مانتوی کوتاه تحریک میشن یا با چادر!
خیلی از مسلمانها اصلاً فلسفه حجاب رو نمیدونن.
مثلاً پیرزن ۹۰ ساله رو مجبور به حفظ حجاب میکنن.
آیا اون برای کسی تحریککننده است؟
البته منظورم پیرزنهای پایینشهره؛ وگرنه بالاشهریها تازه بعد از ۷۰ سالگی عشوهگری رو شروع میکنن!
یا بعضی از این خواهرها که با اون قیافههای وحشتناکشون، حتی ابروهاشون رو هم میپوشونن و فکر میکنن اگه ما اونا رو ببینیم، ممکنه به گناه بیفتیم!
یعنی آدم گاهی نمیدونه باید از خودش مراقبت کنه یا از چشم خودش!
یا میبینی یه خانوم تصادف کرده، غرق در خون، دستوپا میزنه، ولی هیچکس بهش دست نمیزنه.
اگه یکی هم بخواد بهش کمک کنه، میگن:
«میخواستی بمالی؟!»
طرف داره میمیره، ولی ما هنوز نگران نیت پشتِ دست دراز کردنیم!
جهالت اسلامیه دیگه!
یا بچه کوچولویی که این شستوشوی مغزیها باعث میشه بچهشون رو از چهار سالگی مجبور به رعایت حجاب سفتوسخت کنن.
شایدم خودشون با دیدن بچه چهار ساله تحریک میشن!
الله و اعلم.
البته در این مورد ترجیح میدم چیزی نگم؛ چون بعضی توضیحات ممکنه از خود موضوع خطرناکتر بشه!
به هر حال، به نظر من حجاب هم مثل بسیاری از چیزهایی که اسلام گفته، خوبه؛ ولی امان از جهل!
و باز هم امان از جهل.
یه بار رفته بودیم نمایشگاه کتاب.
یه خانوم بسیار مسن با چند تا بسیجی بحث میکرد. گفتن زن دکتر شریعتی هست. البته من نمیدونم واقعاً همینطور بوده یا نه.
یه کتابی بود درباره دکتر شریعتی و عکسهاش رو چاپ کرده بودن.
یه عکس بود که میگفتن مربوط به سوریه است. دکتر کنار همسرش بود. همسرش یه دامن بالای زانو پوشیده بود و یه چیزی شبیه بلوز آستینکوتاه.
اون بسیجیه میگفت:
«تو آبروی دکتر شریعتی رو میبری!»
اون خانومه هم گفت:
«ببین توی عکس داره میخنده. پس ناراحت نیست؛ ناراضی نیست.»
بعد گفت:
«من ۷۰ ساله ــ رقم دقیق سنش یادم نیست ــ به خاطر تو الاغ مجبورم این روسری رو سر کنم، وگرنه کسی با دیدن موی من تحریک نمیشه!»
به نظرم این جمله، خودش به اندازه چند جلد کتاب درباره فلسفه حجاب توضیح داشت!
تو دوره کارشناسی، ما یه همکلاسی یهودی داشتیم.
این یه تار موش هم بیرون نبود.
ما پسرها میگفتیم:
«دخترای مسلمان همشون تا جایی که میتونن از حجابشون میزنن؛ شاید این دختره کچله که موهاشو بیرون نمیذاره!»
یه بار که باد شدیدی میوزید، دیدیم نه، بالاخره کچل نیست!
مو داره، اتفاقاً مو هم کم نداره!
علت حجابش دین و اعتقادش بود.
اونجا بود که فهمیدیم گاهی آدمها واقعاً به چیزی که بهش اعتقاد دارن عمل میکنن؛ حتی اگر ما از بیرون دلیلش رو نفهمیم.
یکی از سؤالهایی که مطرحه اینه:
تو کشورهایی که زنها بیحجابن، باز هم باید حجاب داشت؟
تو یکی از سفرهای خارجیم، که قرار بود خانومم بعداً بیاد پیشم، یکی از همکارام که اتفاقاً مسلمان هم بود، پرسید:
«خانومت بیاد اینجا، چطوری لباس میپوشه؟ مثل مردم اینجا؟»
اونجا تقریباً همه نیمهلخت بودن!
من گفتم:
«برای من مهم نیست؛ هرچی خودش تصمیم بگیره.»
گفت:
«به نظر من نه حجاب مثل ایرانیا، نه لخت مثل اینا؛ بلوز و شلوار بپوشه.»
یعنی ایشون برای حجاب هم نسخه «نه سیخ بسوزه، نه کباب» داشت!
این رو گفتم که با دیدگاه اونها هم آشنا بشیم.
چون ظاهراً حتی بین مسلمانها هم درباره میزان حجاب، یک نسخه واحد وجود نداره.
در کل، به نظرم یک زن باید ببینه در هر موقعیتی چقدر گارد گرفتن و حالت تدافعی لازمه و همون رو اعمال کنه.
نه اینکه برای همه موقعیتها یک نسخه ثابت داشته باشیم؛ از پیرزن ۹۰ ساله گرفته تا بچه چهار ساله و از خیابون شلوغ گرفته تا جایی که اساساً کسی با دیدن مو و لباس زن تحریک نمیشه.
به نظرم اگر فلسفه حجاب، کاهش احتمال تحریک و در نتیجه حفظ امنیت زن باشه، باید موقعیت، آدمها و شرایط واقعی رو هم در نظر گرفت.
وگرنه ممکنه به جایی برسیم که اصل فلسفه رو فراموش کنیم و فقط خودِ روسری رو مقدس کنیم!
والسلام.