فرا شعر
فرود اضطراری فعل ماضی
مثل هجوم ساناز به بال‌های سرخ دیواری که ترجمه ندارد
به ناخن گله‌ی برگی از زمستان
از طرف بادی که به حصار افتاده
این اسب ابری پرتقالی کجا می‌رود!
۱۳ قدم جلوتر
زخملاخ دختری در شانه‌های جنوب
نمازِ ۳+۹۰
آفتاب تقسیم بر پاهای بُریده می‌خواند
من این قسمت ِ مرگ قهوه‌ای‌ام
از ادرار مجروح فاصله
تا معجزه متورم
تا اعتصاب
تا...از
تا... که
تا... تا
آیا هنوز آغاز زنی از خیابانهای یتیم کبوتر نیست؟!؟
آیا هنوز آغاز زنی از خیابانهای یتیم کبوتر نیست؟!؟
هنوز آغاز سفیدیِ گزارش در کوچ ماهی‌ها نیست!
هنوز وقت وزش پیامبری از جسد‌های متروک یکشنبه‌ها
اما پایان آغازهای بی‌فردا شروع شده
و خاک در هراس است!
و خاک در هراس است!
و خاک در هراس است!
...and the soil is in fear
چهل‌و‌سه ساکنان زمین لباس خواب
چهل‌و‌سه ساکنان زمین خواب ظهر راحتی
چهل‌و‌سه ساکنان زمین میراث تفاله چغندر
چهل‌و‌سه ساکنان زمین خفتگان یکشنبه‌های سگی
چهل‌و‌سه ساکنان زمین دمخور گوسفندان غربی
ساکنان زمین به اضافه‌ی ۸ اندوه خشم فلزی
ساکنان زمین به اضافه‌ی ۱۸ تفکر آسفالت آی‌فونی
ساکنان زمین به اضافه‌ی ۱۷ عصر روزهای بی‌نهایت بی‌صبحِ صدام حسین
Ah... the inhabitants of the earth
آه... ای ساکنان تجسم عریان مغرور انحطاطی
بدانید
سوراخ مرگ عناوین عدم
تاریخ مصرف ندارد.
کامیل قهرمان‌اوغلو
