« غریبه »

گفتم که راز خلقت در نزد ما نهان است

گفتا که آفرینش یک راز و امتحان است

گفتم که ما غریبیم در این سرای بی در

گفتا که این جدایی اسرار این جهان است

گفتم که ما ندیدیم رخسار تو به یک دم

گفتا که چهره ی من با چشمِ دل عیان است

نظم و نظام هستی در چشم و سر نهادم

در خلقتت بیاندیش، عقلت تو را نشان است

گفتم وصالِ عاشق با هجر و غم سرشتی

گفتا که درک مطلب بر خلق من گران است

گفتم تولد و مرگ نقاشیِ زمان شد

گفتا بهار جانت در بندِ یک خزان است

گفتم که مرگ و برزخ، در ذهن ما سوال است

گفتا جواب آن در، رستن ز بندِ جان است

گفتم که تو دلیل هر عشقی و عبادت

گفتا بهشت عاشق زیباترین مکان است

✍شیوا _ح