به قوا آلبر کامو انسان سعی می کند برای زندگی معنایی بیابد، وقتی آن را پیدا نمی کند با سکوتی معنا دار از جهان مواجه می شود. یعنی زندگی ما معنایی ندارد و نخواهد داشت!؟ ولی این بد نیست. پس این بی معنایی را بپذیریم و از آن گذر کنیم. فردی که واقعا می داند و درک می کند که زندگی پوچ است و با لبخند از آن عبور می کند در حقیقت یک اسطوره پوچیست. راستی چه چیزی به زندگی ارزش زیستن می دهد؟ یک رقص خوب، یک آغوش، یک بوسیدن، طلوع خورشید، نم نم بارون یا یک غذای خوب. هر چیزی که لذت بخش است می تواند معنای زندگی باشد. یک دوست داشتن، یک انتظار. و به یاد داشته باشیم؛ از کسی که دوستش داریم ساده دست نکشیم شاید دیگر هیچ کس را مثل اون دوست نداشته باشیم. و از کسی که دوستت داره بی تفاوت عبور نکنیم. شاید هیچوقت هیچ کس تو رو مثل اون دوست نداشته باشه.
