تو

من می‌خواستم پناهگاه امن تو باشم.

پس بیشتر دادم. سخت‌تر تلاش کردم. بیش از حد توضیح دادم.

تا جایی که کم‌کم شروع کردم به ناپدید شدن...

من بلد نبودم چطور عشق بخوام، برای همین سعی کردم به دستش بیارم.

چون مادرم همیشه دور بود. عاطفه ای ک در دسترس نبود..

وقتی تو رو دیدم، درد برام آشنا بود.

فکر کردم اگر درست دوستت داشته باشم، بالاخره احساس امنیت میکنی.

می‌دونم قصد ضربه زدن نداشتی. فقط داشتی از خودت محافظت میکردی.

همونطور که من سعی کردم چیزی رو به دست بیارم که هیچوقت بهم ندادی.

فقط می‌خواستم ثابت کنم ارزش موندن دارم.

که اگر به اندازه کافی دوستت داشته باشم، نمی‌ری.

اما هر بار که سرد شدی یا خاموش شدی، من فقط تو رو از دست ندادم خودم رو از دست دادم

اما حالا بیدار شدم.

نه با خشم. نه با سرزنش.

اون زخمه برای منه. و شفاش فقط دست خودمه.

من دیگه برای عشق تورو دنبال نمیکنم.