کمبودور

قسمت دوم

شدت تعفن اجساد و ترس ایجاد شده به حدی بو که به سرعت از محوطه دور شد و شروع به بالا آوردن کرد، آنقدر بالا آورد که نفسش بند آمد و همانجا روی زمین خاکی و سفت دراز کشید و شروع به گریه کردن و فریاد کرد

تی شرتش را در آورد دور دهان و بینی پیچید تا بو کمتر اذیتش کند و دوباره به سمت زاغه ها رفت، خانه به خانه جستجو میکرد و فریاد میزد کسی اینجا نیست؟ هی کسی نیست؟ و به خانه بعدی سرک میکشید، گویی دوست نداشت با این واقعیت که کسی باقی نمانده کنار بیاید و در اوج استیصال به دنبال نشانه ای از حیات در میان اجساد تقلا میکرد، در هر خانه با اجسادی که تکه ای از بدن خود را برای گذران زندگی فروخته بودند برخورد میکرد، یکی دست نداشت یکی پا و دیگری چشمهایش را فروخته بود، گویی فقر چنان به آنها فشار آورده بود که انسان سالمی در منطقه پیدا نمیشد، در میانه خانه ها نا امیدانه زانو زد و رو به آسمان کرد، خورشید درست وسط آسمان بود آفتاب با شدت هر چ تمامتر میتابید، سرش را پایین انداخت، از یافتن حیات نا امید شده بود، حس عجیبی داشت دوست نداشت حقیقت مرده ها را باور کند اما هر چه میدید جسد بود و هیچ کسی باقی نمانده بود.

با نا امیدی تمام برخواست و برگشت که خارج بشود که صدای برخورد دری را شنید، به سرعت به سمت صدا دوید، بین چند خانه دوباره صدا را شنید و متوجه شد صدا از داخل خانه ای کوچک پشت سرش می آید در را باز کرد، یک جفت کفش کوچک از یک کمد بیرون زده بود و از ترس در کمد را با دست گرفته بود، در را باز کرد، یک دختر بچه ی مو فرفری با نگرانی و ترس تمام با چشمان درشت داشت التماس میکرد " خواهش میکنم، خواهش میکنم باهام کاری نداشته باش" دستهاشو تا نیمه بالا برد و لباسش رو از صورت باز کرد و بوی تعفن باعث شد چند تایی سرفه کنه، به سختی یک نفس کشید و گفت "هی نترس من کاریت ندارم، بیا بیرون، بیا" سعی کرد به آرامی از آنجا خارجش کند و در حین خارج شدن گفت" نترس من کاریت ندارم، اسمت چیه" دختر هنوز ترس در چهره اش مشخص بود با اضطراب نگاهی به اطراف انداخت و وقتی دید مرد تنهاست گفت " آنا " مرد گفت " هی آنا نترس آروم باش من هر سال این موقع میام اینجا و به دوستام سر میزنم اما امسال اومدم و ..." نگاهی به اطراف انداخت و متوجه شد درک دختر به اتفاقی که اینجا افتاده نمیرسد، ادامه داد " کس دیگه ای هم با تو هست آنا؟" آنا سرش رو به نشانه ی نه تکون داد، گفت " آنا تو نمیتونی اینجا بمونی، من تورو با خودم به خونه میبرم" آنا مثل کودکی رام شده آرام بود و انگار هیچ پناهی جز مرد حس نمیکرد، رفت سریع توی کمد و عروسک بافتنی خودشو برداشت و به سمت مرد اومد

خارج از خانه مرد دست آنا را گرفت و شروع به حرکت کردن، مرد با حالتی سوال برانگیز گفت " آنا اینجا چه اتفاقی؟!!! چرا همه... چرا همه اینجوری مردن؟" آنا ایستاد یک دستش عروسک بود یک دستش در دست مرد، دستش را از مرد جدا کرد و با اشاره علامت سوسک بزرگی که روی دیوار کشیده شده بود اشاره کرد، مرد با دیدن علامت جواب سوالش را گرفته بود، کار مونکاها بود، حزب طرفداران افراطی کمبودور، همونهایی که توی مسیر چند تاییشون رو دیده بود و نیازی به دلیل خاصی به کشتن اونم کشتن زاغه نشین ها نداشتن، به خیابان رسیدند، همه جا فقط صدای باد می آمد و حرکت حیوانات سخت جانی که از اتفاقات اخیر جان سالم به در برده بودند و در ماشینهای رها شده در خیابان زندگی میکردند، در مسیر حرکت میکردند که ناگها دوباره صدای تیر هوای و جیغ بلند دسته مونکاها رو شنید، به سرعت جلوی آنا زانو زد و با دستپاچگی گفت " آنا باید قایم بشی، تیشرتش را سریع پوشید، دست آنا را گرفت و بین ماشین ها نگاه کرد و یک ماشین خالی از حیوان پیدا کرد و آنا را آنجا قایم کرد، گفت" آنا هر اتفاقی افتاد تو نباید از اینجا خارج بشی، خواهش میکنم تکون نخور" و به سرعت سعی کرد خیلی عادی به عبور خود ادامه بده، دسته ی مونکاها که رسیدند توجه راننده موتور به لباسهای کثیف و به هم ریخته ی مرد جلب شد، نگاهش آنچنان سنگین و پرسشگرانه بود که مرد حس کرد باید خود را برای مرگ آماده کند اما سعی کرد برخود مسلط باشد و آرام به راه خود ادامه دهد، راننده با موتور به سمتش آمد و یک دور دورش چرخید و او را بو کشید ،بقیه موتور ها هم به او اضافه شدند و مرد در محاصره آنها بود، راننده ایستاد سرش را نزدیک مرد کرد و در حالیکه صورت چرک و کثیفش رو میخاروند گفت " از چند ساعت پیش تا حالا خیلی کثیف شدی، رفته بودی زاغه ها؟ " . بلند بلند رو به دوستانش قهقه سر داد، انگار میخواست با افتخار اعلام کنه که جنایت زاغه ها کار اونهاست، مرد آب دهنشو قورت داد و با صدایی لرزان گفت " بله ، رفته بودم دوستمو ببینم" این رو که گفت راننده بلند بلند رو به رفقاش با حالتی تحقیر آمیز خندید و اینقد وحشتناک و بی مهابا میخندید که با هر خنده اش تا ته حنجره اش رو میشدید دید، تفنگشو در آورد زیر چونه مرد گذاشت، صورتشو نزدیکش کرد و گفت " خوب! چی پیدا کردی؟ حتما دنبال یه چیزی بود" مرد که میدونست هیچ تضمینی برا زنده موندنش نیست با ترس و لرز گفت " آره اما هیچکس اونجا نبود، همه مرده بودند" اینو رو که گفت دوباره همه مثل حیوان بلند بلند خندیدند و انگار خوی حیوانیشون اینقد اونها رو تسخیر کرده بود که از هر جنایتی لذت میبردند، راننده گفت " کاش تو هم اونجا بودی ولی حیف که تو دوران هوای پاک اجازه قتل نداریم، اما میتونیم به موتور ببندیمت و تا خونه همراهیت کنیم" این راگفت پشت موتور پرید و با لذت تمام به دوستش اشاره داد که او را به زنجیر به پشت موتور ببند که یک دفعه صدایی از بین ماشین ها آمد، مرد با هراس به طرفصدا برگشت، وای اگر آنا را پیدا میکردند سریع با خودشون به کمپ همیشگی میبردند و معلوم نبود اونجا چه بلایی سرش بیاد، اما جرات تکان خوردن نداشت

مونکاها به سرعت به سمت صدا رفتند، مرد یک لحظه خود را تنها دید، کمی مکث کرد و با نگاه نگران مونکاها را دنبال کرد، یکدفعه از پشت سرش آنا را دید که بین ماشینها قایم شده و با اشاره بهش میگه بیا، به سرعت بین ماشین ها رفت و قایم شد...