ویرگول
ورودثبت نام
محسن خطیبی
محسن خطیبی
محسن خطیبی
محسن خطیبی
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

غار و غور معده

صدای غرش های محیط همراه با پس لرزه های بزرگی را میتوانم حس کنم، به گانم غولهای سیاه گرسنگی در معده ام بر سیری غلبه کرده اند و هرچه میتوانسته اند خورده اند و بر بالای صخره های پیروزی فریاد گرسنگی سر میدهند و من مجبورم به زودی تسلیم آنها شده و برای آنها غذایی تهیه کنم، آیا من قوی ترم یا قولهای درون معده که این چنین فریادشان در بدنم رعشه انداخته و صدایشان حرکت را برایم محال

تصور میکنم بعد از جنگی سهمگین غولهای گرسنگی پیروز شده بر غولهای کثیف سیری ایستاده بر برجهای آزادی سر مستانه فریاد میکشند و گرنه این حجم از سستی در من طبیعی نیست، اما حق با کدام است؟ با غولهای سیری که از بیرون حجوم میبرند یا غولهای گرسنگی که در کمینگاه به کمین نشسته اند؟


اما هرچه فکر میکنم زور هر دوی آنها از من خیلی بیشتر است، میتوانند به راحتی مرا زمین گیر کنند بعد از چند روز گرسنگی حتی به کام مرگ بکشانند، پس چطور با این حجم از ضعف در ذهن پروازهای بلندی برای به دست آوردن و کنترل خیلی چیزها دارم؟ من حتی زور معده ی یک وجبی خودم را هم ندارم


۱
۰
محسن خطیبی
محسن خطیبی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید