بهشت یک مکان است یا یک زمان یا جایی در مکان و زمانی خاص نمیدانم، ادیان مختلف تعاریف مختلفی از آن میدهند و هر کسی بهشتی برای خود متصور است، یکی آن را برروی زمین در میان حیات کنونی خود میبیند یکی بهشت را در دنیایی دیگر و یکی در هر دو آنها را میابد اما من دیروز او را با قلب خویش حس کردم و چقدر خوشبختم که توانسته به درک این حس زیبا برسم، زیبایی بی حد که دقیقا قلبت را لمس میکند و دل شادت میکند، در لحظه ای که کودکی ناشناس با شوق به سمتم آمد و از روی علاقه به من سلام کرد...وای از آن لحظه زیبا که کودکی ناشناس ولی بی منت و از سر محبت لبخند زیبایش را تحویلت میدهد و تو را در آغوش میگیرد و حس میکنی با تمام وجود خدا تورا در آغوش گرفته و بر تو منت نهاده که در این لحظه میتوانی مهمان این نعمت دوست داشتنی باشی، هنوز نمیدانم کودکی که حتی زبان هم را نمیدانیم چرا اینقدر به من محبت داشت.
در شبها و روزهای زیادی به دنبال خدا بودم،در بسیج، در میان دراویش، در میان زائرین در میان شیوخ و عارفان و در میان انسانها و... اما فقط در دو جا او را یافتم، اول زمانی که از سیاهی های درون گذشتم و با خود تنها شدم و صدای درونم را یافتم و دیگری زمانی که به لبخند کودکی مهمان شدم و خدا لطف را بر من تمام کرد
