آرامش این بزرگترین قطعه گمشده ی ما، تعریفش انسان به انسان متفاوت است و هر کس در چیزی و جایی و یا لحظه ای آرامش خود را میابد
نمیدانم آرامشم اما کجاست در میان کدام افکار و یا مکان یا زمان دستش را رها کردم، در میان کدام قافله مرا تنها گذاشت، یا شاید بدی ای کردم بر او و یا بر خودم... نمیدانم فقط دوری اش مانند لحظه جان دادن سخت و دشوار است
زیستن بی آرامش چیزیست که امروز جهان را فراگرفته و خرص و طمع و ولع مصرف جهانمان را تهدید میکند
یک نفر قاتل محیط زیست میشود یک نفر قاتل منابع یک نفر قاتل انسانها و آنانی که قتل را فهمیده اند و قدرتی ندارند بر همنوع خود تلافی میکنند
یکی قاتل احساس میشود، یکی هدر دهنده آب یکی اصراف در مصرف و یکی هم دوست دار قدرت و پله کردن دیگران
همه و همه قاتلین و نابود کنندگانی ریز و درشت در کنار هم شده ایم که جمیعا دست در دست هم در حال نابودی زمین و آسمان و خلق الله هستیم...
ای کاش به دنبال قهرمان نبودیم و میفهمیدیم قهرمان داستان قرار است خودمان باشیم و تغییر را از خودمان شروع میکردیم تا آرامش را به زمین برگردانیم... چرا که قهرمانان پس از مرگشان هرچه باز گذاشته باشند دستخوش تغییر میشود، پیغمبران و انبیا و بزرگان همه و همه حرفی که زدند بعد از مرگشان توسط انسانها دستکاری شد و چند پاره
