سلام هری عزیز
باورت نمیشه کی رو بعد از ده سال دیدم... سرهنگ!
امروز سرکار بودم و داشتم دسته گل مشتری رو درست میکردم که صدای اشنایی به گوشم خورد و وقتی خودم رو جلوی در گل فروشی رسوندم با سرهنگ رو به رو شدم؛اولش انقدر شوکه شده بودم که به چشم هام شک کردم و اخر سر هم گفتم شاید تشابه ظاهریه چون مارسی کجا و لندن کجا،اما وقتی با هم چشم تو چشم شدیم و دیدم چشم هاش به اندازه توپ پینگ پونگ پرد شد فهمیدم که حدسم درست بوده.
شاید باورت نشه ولی هنوز هم همونقدر جوان و لاغره و ذره ای از ده سال پیش تکون نخورده... هردو با شوق همدیگه رو در اغوش کشیدیم و من با شگفتی ازش پرسیدم که اینجا چکار می‌کند و سرنوشت هری.... اون و سیسیلی هر دو یک ماهی هست که به انگلیس برگشتن و در کمال تعجب فهمیدم که در کامپتون سوهو اقامت دارن، باورت میشه؟
انقدر ذوق زده شده بودم که خانم هیپلک با چشم های گرد شده بهم خیره شده بود و مطمعنم گفت "این زن داره پیر میشه ولی هنوز مثل یه بچه کانگرو بپر بپر میکنه"
البته راست هم میگه و مطمعنم سرهنگ هم از دیدن شوق زیادی من خندش گرفته بود اما خب تو به خوبی میدونی که من و سیسیلی تا چه حد به همدیگه نزدیک بودیم و این دوری من رو به حد زیادی ناراحت کرده بود.
سرهنگ دست گل زیبایی خرید و ازونجایی که میدونستم برای سیسیلی هست نامه شعر کوچک زیبایی هم روش گذاشتم و سرهنگ هم با لبخند و وقار همیشگیش تشکری کرد و شمارم رو هم گرفت و گفت به سیسیلی خبر میده و به زودی همدیگر رو خواهیم دید.
هری، دازم به این فکر میکنم که در این شیش ماهی که خودم رو از رسانه و ادم ها دور کردم چقدر اتفاق افتاده و دنیل،اون بچه احمق بین اون همه چرت و پرتی که در روز برام میبافه به یکیشون هم اشاره نکرده... اگرچه که امیدی هم به اطلاع رسانی از سمت اون نداشتم.
راستی، خانم هیپلک گفت نیازی نیست که دنبال شغل دومی بگردم(از اونجایی که معتقده من برای دو شغله شدن زیادی پیرم) و بجاش من رو مامور تحویل گرفتن گل ها از انباری پورتوبِلو کرده... حقیقتا هنوز نمیدونم چرا تو همچین خیابونی این انبار رو زدن که از همه جا دوره و لطفا باز چشم هات رو نچرخون و نگو به خیابون مورد علاقت توهین نکنم و لطفا قبول کن که بد ادرسه.
امروز هم تا اولین بار رو تحویل گرفتم و آوردم عکسی ازش گرفتم تا هم مغازه رو ببینی و هم حس خوبی از دیدن گل ها بهت دست بده
دوست دار تو،سا
