سلام هری

هری عزیز

سا هستم...احتمالا با دیدن نامه ای از سمت من، متعجب خواهی شد و خودم هم متعجبم که چرا در عصر تکنولوژی دارم نامه مینویسم البته انتظار حرکتی بهتر از من سراغ نمیره

پنج روزی هست که از دانکستر به لندن اومدیم و وقتی فهمیدم خونه ای که بهمون داده شده تو محله سوهو هست فقط یاد تو افتادم... یاد اون زمانیکه بهت گفتم روزی میرم لندن و بهم گفتی برو ولی حق نداری پات رو تو محله دارسی بذاری و حالا ببین من کجام؟

برعکس من که با فهمیدن مکان خونه گرفته شده بودم دنیل تو پوست خودش نمیگنجید و با ذوق و شوق از خوبی های خیابون میگفت و نمیخوام بهت دروغ بگم من رو هم سر شوق اورد... اصلا ممکنه این بچه ذوق زده چیزی بگه و کسی همراهیش نکنه؟

احتمالا به اینجا نامه برسی چرخی به چشم هات میدی و میگی معلومه من ولی میدونم که تو هم مخفیانه اون بچه بانمک رو دوست داری؛ لطفا چشم هات رو تو کاسه نچرخون و دمق نشو به هر حال مطمعن باش اگر اذیت بشم اینجا نمیمونم.

هری عزیزم، یادته بهت میگفتم دلم میخواد توسط دیو دزدیده بشم و تا ابد من رو داخل کتابخونش حبص کنه؟

بالاخره به خواستم رسیدم... عکسی که برات فرستادم رو ببین!

با اینکه خونه روی هم رفته 80 متره ولی کل دیوار سالنش رو کتابخونه زدن و پنجره بزرگی هم سمت خیابون داره که باعث شده خونه خیلی دل باز بشه و خودت میتونی تصور کنی با دیدن فقط سالن چه شکلی شدم و دارم فکر میکنم خدا واقعا به دعاهای هر دو ما گوش داد؛به من همچین خونه ای داد و به دنیل خیابون سوهو رو

حتما الان داری فکر میکنی که من و دنیل قراره با هم یک اتاق داشته باشیم و جواب بله هست... به هر حال از روز اول هم تصمیم داشتیم با هم توی یک اتاق بمونیم و گفتم اتاق.... هری باید اتاق رو ببینی!

بی نظیره!

اگرچه که دنیل وقتی دید اتاق چقدر روشنه کل صورتش افتاد ولی من عاشقش شدم و باید بگم تو اتاق هم کتابخونه هست...میخواستم همراه سالن بهت عکسش رو بدم ولی انقدر بهم ریخته بود که ترسیدم اونقدر که باید خوب جلوه نکنه دفعه بعد عکسش رو برات میفرستم

دوست دار تو،سا