ب خدا حالی ندارم بس که غم وسته سرم
ن یه روزه مو خوشی بو ن یه آلی یا برم
زنده ای مو تهلع وُ ز زهرمار هم بتره
عزرائیل بیو بکشم جون خوت دی نترم
حین و حرسا من تی زمزگ سر چر ایکشم
چی یه دا رود مرده ای سهده ز غمه جیرم
درد و غم بس من جونم وسته چی یه کوله بار
زو نیام دی جون برینه نید ب فِرمون کمرم
چی بچه پس پدری که هیچ ندی بوسه ب تی
داس ایر ورداس و رهده مو هنی زس بترم
تش منه سرم اسوسه بس که نیدمه خوشی
کاش همی روزا بمیرم دام باَ شنه خورم
**مصطفی علیمرادی آرپناهی**