دیدن نیک سرشت است خواه رنجی باشد از نوع دیدن کله قند ها و سیاه دانه های کلاه به سر(طلاب) خواهد دیدن ازواج ، ازواجی که جهان به طریقت آنان می زیسته است خواه زیبایی باشد مثل گردش آرام تر از آرام یک ابر در آسمان بعداز ظهر خواه لرزش درختان عبوث و ناسرزنده در هوای پر از دود و تاریکی این شهر که تکوین اند... آنان هم ملال عدم را پذیرفته اند. آنان قبول کرده اند مدینه فاضله جنگل جای آنان نیست و نخواهد بود.
