در خلال ازدحام ، سر بر زمین بنگار ،گوشهایت را تمسک بجوی بر خاک ،حجاب گوش وانت را بدر ،بشنوصدای رویش را،تواتر تولد در هر مجال .
جریان رشد را زین رگهای خون ات، سبز کن ، بگذار رسوخ بوی نم خاک در سرت غوغا کند، جوانه های سرت را آب بده،بگذار بلند و بلند تر بشوند؛
خوش قد و قامت و رعنا ؛خرقه می کنند بر دیوار دل
اندک اندک ثمره ای به بار خواهد آمد ؛روزی روزگاری ناگهان میوه ی کال خود را خواهی دید.