سلام،وقت همگی بخیر ☀️
«متن حاوی اسپویله »
خوشحالم که یکی از کتاب های مشهورمعاصر رو به واسطه این گروه خوندیم
سبک کتاب همون جوری که در مقدمه هستش پوچی هستش و ما رو آماده می‌کنه که با چه داستانی مواجه هستیم
اوج بی معنی بودن این دنیا برای شخصیت کتاب همون اول شاید همه رو غافلگیر بکنه
وقتی حتی تاریخ مرگ مادر شو دقیقا مطمعن نیست
«امروز، مادرم مُرد، شاید هم دیروز»
نکته جالب دیگه این بود که مورسو حتی از مرگ مادرش هم حتی ناراحت نشده بود و وقتی که به نوانخانه میرسه از گرمای هوا بیش تر ناراحته تا مرگ مادرش
مورسو به هیچ چیزی اهمیت نمیده و خیلی تلاش می‌کنه که عادی رفتار بکنه تا درگیر سوال و جواب اضافی نشه
برای همین از روی اجبار ، با همسایه های خودش ارتباط داره و سعی می کنه خود شو عادی نشون بده
مورسو به زندگی دید آینده نگری نداره و فقط به فکر احتیاجات حال حاضرش هست و فرصت مناسب برای ارتقا زندگی شو و زندگی تو یکی از بهترین شهر های اروپا به دلیل پوچ دونستن زندگی رها کرد و جدی نگرفتش
در آخر هم به لطف آقای کامو معنی کلمه بیگانه رو با تمام وجود احساس می کنیم
مورسو بیگانه ای بود بین مردم که با هیچ چیز اونا اشتراک نداشت و در آخر هم توسط جامعه نه به خاطر قتل ، بلکه به خاطر بیگانه بودن طرد شد.
۱۴۰۲/۲/۱۱
