می خواهمت مثل مریضی که طبیبش را
مثل غمی که اشکهای بی شکيبش را
می خواهمت مثل بهار زندگی ای گل
مانند یک عاشق که معشوق نجیبش را
میخواهمت تا خاطرت در سینه بیدار است
مانند آن چشمی که میجوید نصیبش را
می خواهمت اندازه ی یک عمر تنهایی
مثل زمینی تشنه ، باران قریبش را
میخواهمت چون عاشقی آواره در هجران
کز هر نفس میجوید آغوش حبیبش را
می خواهمت مانند باغی که توقع داشت
از هر درخت پرشکوفه ، بار سیبش را
دیگر مپرس از من چرا دیوانهات گشتم
عاشق نمیبیند به جز عشق و طبیبش را
بهزاد غدیری
و پیوسته فرو میریزند.