ویرگول
ورودثبت نام
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾« اشکان دهقانی | نویسنده / شاعر »
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

. . . فنای عاشقان . . .

آنگاه که ظلمت، جزا می دمید ز بطنم.....

درد فراغ در هیکلم شعله گرفت، چون دوزخی آتش زا..

خیره گشتم به درد انسان... اندر درون گناهانی غول آسا.‌..

بدین روی ،‌ طغیان کردم در نیستی ... تا معنا بر من گشت آشکارا...

گفتم باشد تا زنده شوم به رسم آن مردگان...

تا عشق حل گردد در آغوش معشوق . . . و بیابم وصال عاشقان را ...

آنگاه، با نوره نیک معناـــــ بشکافم، طینت هر حیات حیوانی را...

و با توره دیو بند... در بند کشم سلول بطنم‌ را ــــ تا بی مادر زاده شود ... مسیحای ایمان به اختیار..

و بستانم رنج ها را ... با نام دلدادگانِ مختار به اجبار...

باشد که عشق و معنا ــــ چون ناهید و مهر در خاموشی پیکره ی کیهان... فروزان بتابند در تلاطم افلاک...

و درون سَیَلان اشیاء...استوار بمانند کلمات در هیئت اعداد..

تا شاه بماند اسیر تاج و تخت ...و من کور بینم حقایق پایدار را....

و بدان هنگام که اجل کرد کمینش را... شکارچی خود طعمه گشت .

آن صیادی که چشیده بود بر پیکرش طعمه تیر و تله...

ساحره گرفته بود وجودش را.

شر را می‌دید که کشته بود درونش را...

بدین سان سایه انداخت با ردا ــــــ شبح شب در احتضار .‌.

و آمیخته شد با ظلمت....

سلسله‌ی خونینِ این جدال ها ...

پس زمزمه گردید آوای نور ــــ از دهان گرگنما.

و هجوم برد در نجوم ــــ هلهله ی سوز ماه...

چنین بود که هرگز نطفه نشد شوالیه ـــ در رحم اژدها . . .

کان افسوس، که فطرت روز سیاه شد ــــ لای دندان سگ های هار..

عرفانادبیاتشعر
۳۱
۲۳
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
« اشکان دهقانی | نویسنده / شاعر »
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید