ویرگول
ورودثبت نام
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾« اشکان دهقانی | نویسنده / شاعر »
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

{غروب قدیسان / طلوع ابلیسان}

ــــــ« در آمدی بر طلوع ابلیسان / غروب قدیسان »ــــــ
ــــــ« در آمدی بر طلوع ابلیسان / غروب قدیسان »ــــــ

پَسای پیدایشِ آیندگان / در عصر طغیان گری های شیطان تبار ، به چرخش در آمد حلقه ی عصیان.

آنگاه که فنا جان ستاند از آراتوث / اهریمن سپید و جبار ترین خونخوار ...

با زایش سَحرگاهان از رحم حوریان / آغازیدن گرفتند ذریه ی کولیان .

زین سبب ابلیسان / بنشستند بر اورنگ مِی‌گُساری خویش ، در غروب گاهی بی کران .

و غروب کردند قدیسان....

همان هنگام که نسل انسان ، واژگون بخت و تبه روزان / به هبوط در افتاد بَسی سوزان بِدان دودمان ...

سرانجام ، اهریمنان / دگرگون برگردند به گونه ی فرا انسان...

با فَوَران شیاطین از بطنِ زمین / ره سپردند ملاعین بر بارگاهِ بی بدیل و برین .

و با پژواکی غریب بگفتند طنین / رَویم خیزان سوی تعالی های دیرین به راه .

با خود عهد بندیم نشویم خاره شاخِ جزا .

نباشیم دگر از آن اشباح شریر ....و باز نگردیم بدان ارتجاع و گناهان خبیث .

عروج بردند از خروج ...

بدین سو ، در بارگاهِ کبریا .... در آمیختند اشباح در آن میان با دیگری در احتضار .

از تابش انوار فزون / نیش هایشان آشکارا نقش کبر می بست در درون .

بر آنان / بوسه زدن بر نور ندارد ارمغان ..

هر قدر که دیو سانان تطهیر شوند در اثیر الهگان ..

و یا وام گیرند از عصاره ی طبیعت ارغوان ‌،

عاقبت بینند ... که مانده همچنان باقی ،

ز فطرت خویش سایه هایی ظلمانی....

« سرآغاز مان فضلی نداشت جز هبوط ارواح مان / پس رها بمان بر لبه سیــلابِ فضا ، چرا که پرتو هرگز نتابید در جَوِ جـــولانِ جزا »
« سرآغاز مان فضلی نداشت جز هبوط ارواح مان / پس رها بمان بر لبه سیــلابِ فضا ، چرا که پرتو هرگز نتابید در جَوِ جـــولانِ جزا »

ادبیات
۲۹
۷
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
« اشکان دهقانی | نویسنده / شاعر »
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید