ویرگول
ورودثبت نام
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾« اشکان دهقانی | نویسنده / شاعر »
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

« از برهوت تا ملکوت »

From the Void to the Divine Realm" —
From the Void to the Divine Realm" —

شرابِ بینش ام غلیان کرد....

ز غمِ نگینِ رنگین ام.

پوستینِ قوچی تشنه لب سیراب گشت ...

با نوشش شُربِ ، آن جوهرِ جن‌گیرم..

تا عاقبت بر گرفت ؛ رویشِ ریشه ی اشعارم.

در این دیار .. دیدنِ نقش و نگاره ، تمثالِ شیطان....،

طلسم می زدایید ؛ از چشمانِ کیهان.

اندیشیدید تعمید توبه در گناه‌ست...

همانا که هر نور ، مصلوبِ صلیبِ/ مسیحا‌ست‌.

و ابزاره رزمِ رزمندگان...

تیغه تیزه ،‌ تاجِ طلای پادشا‌ست.

گردی گردابِ جادوگر ، نمادِ گنبده /گرگنما‌ست....

در تبِ تابانِ ستاره...

هر دَمِ دامنِ درمانده....

مغروقِ عمقِ ، خلا پوچِ..

در حضور این شامگاهان..

فریادی از فره ی فردا...می‌سرایید تِرَکِ تاریک ترین آکورد را..

در یاد آن یاران که مردند.

در دلِ میدان چه خون شد ..

با یاد جنگی که بودم ...

روبروم از وهم ی رود بود ؛ گفتم شاید ی روح ام.

به ناگاه ، در دامان شبانگاه ، فرشته ای پر گرفت ... و طلسم را از ذهن زدود .

در ژرفنای بطلان ها ... قاتل مرگ ، ارواح را از جسم ربود .

بدین رو ، سرشت مان در زمین .... نماد را با سحر سرود..


..... می‌شنوید ؟

چه رعب آور است صدای شیون طعمه در چَرا ..

که می زند فریاد از گَزِش های زنده خوار....

و تو ای روح زمین ، دگر در خاک ات بذر از شغال ننما ، و آن را در بطن خویش نکار...

ای ظلمت و نیستی ، در درون ام ترس را نزا .

چرا که وحشت در عدم نهفته ...

در عصری که وجود بر بالین جبر خفته....

بگویید ای پری زادگان .. از نبود عدم بایستی هراسید و یا از وجودِ عدم می بایست در درون لرزید ؟..

همانا تمام این پدیده ها چون اشباح ، حلول می برند در کاخ زار های حقیقت .. تا کنند پوست قدرت را به تن .


برای مرگ....

ترورِ شوید تفنگ ها در بطن جنگ ...

برای شر ...

جانداران جانم را از جسم ستاندند.

برای طاعون و درد ..

نهراسید... ، نامیرایان در امان اند..


خفقان کینه ها فوران کرد° .

در کالبدی که از هیچ پر است...

جادو در اوهام و سایه ها دَوَران زد° ؛ با ظلمتی که به سیاهی آغشته است .

پیرامون ام را نگریستم ، دیدم سایه نور را بر نمی‌تابد....

و شر ، زندگانی را با میرندگی آمیخته ...

باری ، نبودم هرگز در زمره ی این زندگان ..

از ازل تا ابد چنان بودم و هستم خلقی از نامردگان...

کاشف صلح در سترگِ ستم‌گران..

لیک در این حماسه ها بود ، که آغازیدن گرفتند شرارات ها ...

ستیز/پیکار/حماسه‌ ....

جهان تاریک به رنگ مرگ.

احساس/ جنون /غریزه

نیزه زدند به رقص عشق..

به نام خشم.

اتم زده ایم به شکل متن ، تا آخرش باطل شود وِ وِ وِرده ترس....

سرآغازه شکست ها چنین بود.

پِی پِ پیروزی..

تَب تیرِ تباهی ..

که می گداخت پیکران مغلوبین ..

« از برهوت تا ملکوت ... »

« the end »
« the end »

ادبیات
۳۳
۹
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
﴿ اُبــــــژهٔ ﴾
« اشکان دهقانی | نویسنده / شاعر »
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید