اگر در ماجرای نیمروز دوربین و روایت فقط با یک طرف داستان باقی میماند و همراه میشد در رد خون ما با هر دو سوی داستان و هر دو سر ریشه عقاید طرف هستیم و از این نظر جهان رد خون بارها گستردهتر و بسیطتر از ماجرای نیمروز است. این فیلمی است که به شکافها و دوپارگیهای عقیدتی مجال بروز میدهد.در راستای همین گستره فراخ است اصلا که فیلم درباره عملیات مرصاد یا فروغ جاویدان نیست؛ درباره انسانها و بزنگاههای عاطفیشان است. آنجا که باید میان عزیز/معشوقه و عقایدشان دست به انتخابهای دشوار و پیمودن مسیرهای صعبالعبور بزنند. سایه عملیات مرصاد هرچند در تمام فیلم دیده میشود و اصلا زیربنای داستان است اما تنها ده دقیقه فیلم به شرح و بسط آن میپردازد و باقیش اصلا در ساحت دیگری سیر میکند؛ اگر در ماجرای نیروز همهچیز از دل فاجعه، شروع میشد و فیلم یک تریلر سیاسی تعقیب و گریزی بود، اما در رد خون اتفاق اصلی تنها بخش کوچکی از ماجراست و در واقع اتفاق اصلی فیلم جایی بسیار دورتر از تاریخ و منطق واقعه تاریخی، به «پیشا واقعه»، چگونگی شکلگیری آن و احوالات آدم ها و ماجراهای شخصی زندگیشان میپردازد.