
این سؤالی است که فیلسوفان زیادی وقت خودشان را صرف پاسخ دادن به آن کردهاند. پس حتماً سؤال مهمی است. اما دانستن پاسخ این سؤال چه فایدهای برای ما دارد؟ ما که در حال زندگی کردن هستیم، چرا باید بدانیم چه چیزهایی واقعاً حقیقیاند؟
بیایید از زاویه دیگری به پیرامونمان نگاه کنیم.
میز، آدمهای اعصابخردکن، ماشین و... چیزهای زیادی هستند که اطراف ما وجود دارند؛ یا دقیقتر بگوییم، با موجوداتی مواجهیم که بودنشان چندان محل تردید نیست.
اما بعضی چیزها هستند که بودن یا نبودنشان به این سادگی روشن نیست؛ مثلاً ازدواج.
آیا ازدواج در خارج از ذهن ما وجود دارد؟
اگر بگوییم وجود ندارد، آیا باید نتیجه بگیریم که ازدواج بیمعناست؟ نه. ما کاملاً معنای ازدواج را میفهمیم، اما در عین حال، ازدواج با دسته اول تفاوتی اساسی دارد.
ازدواج یعنی دو نفر نسبت به یکدیگر حقوق و تکالیف خاصی پیدا کنند. اما با این تعریف، به نظر میرسد خودِ «ازدواج» مثل یک میز یا ماشین، یک موجود خارجی مستقل نیست؛ بلکه یک امر اعتباری است.
یعنی ما اعتبار کردهایم که این زن و این مرد، نسبت به یکدیگر حقوق و تکالیف خاصی داشته باشند.
اما اینجا یک سؤال مهمتر شکل میگیرد:
اگر ازدواج یک امر اعتباری است و مثل میز و ماشین در خارج وجود ندارد، پس چرا ما در زندگی واقعی بر اساس این اعتبارها عمل میکنیم؟
چرا یک اعتبار میتواند زندگی ما را تغییر دهد؟
چرا برایش قانون وضع میکنیم، بر اساس آن تصمیم میگیریم، مسئولیت میپذیریم و حتی حاضر میشویم هزینههای سنگینی برایش پرداخت کنیم؟
به نظر میرسد مسئله از اینجا جالبتر میشود:
این اعتبارات، هرچند خودشان به همان معنایی که اشیای خارجی وجود دارند، وجود ندارند، اما به واقعیتهایی وابستهاند.
پس شاید برای فهم جهان انسانی، فقط نباید بپرسیم:
«چه چیزهایی در خارج وجود دارند؟»
بلکه باید بپرسیم:
«اعتبارهایی که زندگی ما را شکل میدهند، بر چه واقعیتهایی بنا شدهاند؟»