ویرگول
ورودثبت نام
ثمین خطیبی
ثمین خطیبینویسنده و تولید کننده پادکست محتوایی(مجموعه تاسیسات ۲۴ ساعته و شادیکار)
ثمین خطیبی
ثمین خطیبی
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

مادربزرگ مهربانی که دیگر نیست

امروز بیش از 50 روز است که مادربزرگم نیست و این دنیا را برای همیشه ترک کرده است.

مادربزرگم ساکن شهر امیدیه بود و ما هر چند وقت یکبار برای دیدن او به آنجا می رفتیم. اوج این دید و بازدیدها هم به دوران عید نوروز برمی گشت که حداقل چند روز در خانه او مهمان بودیم.

مادربزرگم زن بسیار مهربانی بود و راستش را بخواهید از او هیچ خاطره ای جز لبخندش در ذهنم حک نشده است.

او با همه نوه هایش مهربان بود و حتی یک بار به هیچ کدام از ما اخم هم نکرد چه برسد که بخواهد با ما دعوا کند.

او همیشه از تنهایی بیزار بود و دوست داشت که بچه ها و نوه هایش دورش جمع شوند و خانه اش شلوغ باشد. برای همین هم خانه اش همیشه محل تجمع دوست، آشنا و فامیل بود.

یادم می آید زمانی که به خانه ما می آمد همیشه با من دکتر بازی می کرد و من هم تمام چشم و چال او را با اسباب بازی هم کور می کردم اما باز هم جز خنده و شادی هیچ کاری انجام نمی داد.

اما از زمانی که کرونا آمد این رفت و آمدها کم شد و ما از ترس این که او یا خودمان مریض شویم به دیدارش نمی رفتیم و تنها پدرم به او سر می زد.

در این 2 سال او روز به روز مریض تر شد تا جایی که در 22 شهریور 1400 او را به خاک سپردیم و همه با او برای همیشه خداحافظی کردیم.

پس از خاک سپاری چند روزی در امیدیه ماندیم و بعد به خانه مان برگشتیم و به جرات می توانم بگویم شاید هنوز هیچ کداممان متوجه عمق اتفاقی رخ داده بود، نشده بودیم.

اما با این حال می توانم بگویم که من تلخ ترین تولدم را پشت سر گذاشتم چون تولدم روز 28 شهریور بود و من در نبود مادربزرگم، اصلاً بابت این روز خوشحال نبودم.

به هر حال چهل روز با همه سختی هایش گذشت و روز 29 مهر مراسم چهلمین روز درگذشت او برگزار شد. حالا ما بیشتر درد نبودن او را و این که گاهی چقدر زود دیر می شود را درک می کردیم.

ولی با این همه زمانی که درب خانه او برای همیشه بسته شد تازه فهمیدیم که دیگر او را نداریم و دیگر کسی نیست که در خانه اش جمع شویم و بی منت به همه ما محبت کند و با آن زبان شیرینش بگوید دا گشنه ات نیست؟دا چایی سیتون بیارم؟و...

شاید هیچ چیز تلخ تر از این نباشد که درب خانه بزرگترها برای همیشه بسته شود و دیگر نباشند تا با لبخند و مهربانیشان میزبان ما باشند.

حالا که مادربزرگم برای همیشه رفته است و دل همه ما برای خنده ها و شوخی های او تنگ شده، تنها به خاطراتش دلخوش هستیم و با آن ها آرام می گیریم.

اما یک چیز را از روی تجربه ای که درباره مادربزرگم به دست آورده ام می گویم آن هم این که در این دوران کرونایی چندین برابر همیشه مراقب آن ها باشید.

همه کسانی که در این دوران فوت می کنند عزیز هستند اما وقتی بزرگتری را باید در مهجوریت خاک نمایید و نمی توانید حداقل آن طور که دوست دارید برایش مراسم بگیرید، خیلی دلتان می سوزد...

۳
۵
ثمین خطیبی
ثمین خطیبی
نویسنده و تولید کننده پادکست محتوایی(مجموعه تاسیسات ۲۴ ساعته و شادیکار)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید