ویرگول
ورودثبت نام
ثمین خطیبی
ثمین خطیبینویسنده و تولید کننده پادکست محتوایی(مجموعه تاسیسات ۲۴ ساعته و شادیکار)
ثمین خطیبی
ثمین خطیبی
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

علاقه به نوشتن

امروز می خواهم در این باره که اصلاً از کجا علاقه به نوشتن پیدا کردم صحبت کنم. راستش را بخواهید من جز کسانی بودم که برای نوشتن انشا در دبستان از مادرم کمک می گرفتم.

البته کمک که چه عرض کنم، بهتر است بگویم که در واقع مادرم تمام انشاهای مرا می نوشت. با این که همیشه از جانب مادرم تشویق می شدم که خودم بنویسم اما نمی دانم چرا احساس می کردم که هیچ استعدادی ندارم و نوشته هایم خیلی خیلی بد هستند.

علاوه بر این از آنجایی که همیشه دوست داشتم نمره هایم 20 باشد، می ترسیدم که اگر خودم بنویسم نتوانم نمره ای که می خواهم بگیرم. برای همین دست به دامن مادرم می شدم و او هم قبول می کرد و می نوشت.

هرچند که در امتحانات مجبور می شدم خودم بنویسم و نمره کامل هم می گرفتم اما باز هم حسم این بود که چیزی که نوشتم اصلاً جذابیتی ندارد.

به هر حال این ماجرا گذشت تا دوران دوم یا سوم راهنمایی که معلم ادبیات مدرسه ام مرا برای انشاهایم تشویق می کرد و باعث شد که خودم نوشتن را تجربه کنم.

یادم می آید که در یکی از امتحانات مدرسه در سال دوم یا سوم راهنمایی باید انشایی درباره واقعه عاشورا می نوشتیم. پیش از آن همه چیزهایی که در امتحانات نوشته بودیم موضوع ساده ای داشتند و با هر ترتیبی که بود در امتحانات جمعشون می کردم و نمره کامل می گرفتم.

اما این بار قضیه فرق می کرد و من هم که کمکی نداشتم باید هرجور شده بود این مطلب را می نوشتم تا نمره خوبی کسب کنم. در واقع اون زمان به چیزی جز نمره خوب فکر نمی کردم.

درست است که فکر نمی کردم بتوانم بنویسم اما کتاب زیاد می خواندم. برای همین هم سعی کردم مطلب را حماسی کنم و راستش را بخواهید کمی کلمات قلمبه سلمبه هم چاشنی آن کردم.

اما نمیدانم چطور شد که معلمم از این مطلب خیلی خوشش آمد و آن را هم برای بچه های کلاسمان خواند. شاید اگر در حال حاضر آن را می نوشتم حتی برای خودم هم مطلب بسیار ضعیف یا حتی خنده داری به حساب می آمد اما در آن موقع تشویق معلمم برایم بسیار جذاب بود.

یادم است که از همان موقع قصه های کوتاه نوشتن را شروع کردم اما هیچ وقت درباره آن با کسی صحبت نکردم و از کسی نخواستم آن ها را مطالعه کند.

اما متاسفانه باز هم آن را رها کردم و ادامه ندادم. ولی شاید اگر این کار را در آن دوران به شکل اصولی پیش می بردم رشته دبیرستان و حتی رشته دانشگاهی ام را متفاوت از امروز انتخاب می کردم.

این قضیه گذشت تا چند سال بعد، زمانی که پیج اینستاگرام باز کردم، چون به شعر هم علاقه داشتم، گاهی در کپشن ها چند بیت از خودم در وکردم (به قول بگو برره)?

از دوستانم بازخوردهای خوبی بابت شعرهایم می گرفتم اما با این که هنوز در پیجم آن ها را نگه داشتم و گاهی بیت هایی می نویسم اما معتقدم اصلاً تعریفی ندارند ولی منکر این نمی شوم که نظرات مثبت اطرافیانم باعث شده که هنوز هم گاهی بنویسم.

اما حالا خوشحالم که دست و پا شکسته نوشتن را ادامه می دهم و دید کودکی ام را ندارم. شاید اگر این شعرها و یا نوشته هایی که گهگاه برای دل خودم و یا کودکان می نویسم را اصولی تر پیش ببرم و آموزش ببینم روزی چاپشان کنم و به آرزویم برسم...

۴
۱
ثمین خطیبی
ثمین خطیبی
نویسنده و تولید کننده پادکست محتوایی(مجموعه تاسیسات ۲۴ ساعته و شادیکار)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید