تو روز تولدم که دونفره بود یه پسر بچه کوچیک ۴ ساله بهم گفت چرا سعی نکردی تا یک جعبه هدیه خوب داشته باشی.چرا برات کسی چیزی نگرفت مثل گوشواره و گردنبند و دستبند.خیلی جدی گفت.منم گفتم بهترین هدیه دنیا میدونی چی ؟گفت چی؟گفتم سلامتی و حال خوب و وجود تو و خانواده ام تو زندگیم.با گفتن این جمله خودم خیلی حال کردم.و واقعا خدارو شکر کردم که روز تولدم پسرم کنارم بود و با اون تولدمو جشن میگرفتم.اتفاق بدی قبلش افتاد که تصمیم گرفته بودم اصلا شمع روشن نکنم و جشن نگیرم و آهنگ تولد نزارم.اما بعد این حرف با اینکه نصف کیک رو خورده بودیم رفتم شمع گذاشتم رو باقی مونده کیک و آهنگ گذاشتم و خوشحالی کردم و شمع رو فوت کردم.و با پسرم لحظه های عالی رو گذروندیم.یکی از بهترین تولد های عمرم بود .خدایا شکرت . زندگی همین لحظه هاست