صفحه ویرگولم و خیلی وقت بود نداشتم؛اما امشب باز ورود زدم و تو گوشیم سیوش کردم.
حقیقتش موقعی هایی که از سوشال مدیا خسته میشم پناه میارم به ویرگول..و خب این اصلا خوب نیست..
تو صفحه ام داشتم میچرخیدم و متن هایی که نوشته بودم و میخندیدم. و حقیقتش دام برای اون قلم تنگ شد.فوق العاده نبود ولی الان که میخوندم به خودم گفتم:«اینارو خودت نوشته بودی»؟
حقیقتش دلم گرفت که خیلی وقته دور نوشتن و خط کشیدم. انگار ذهنم خاموش شده. البته این ها همه بخاطر مشغولیات ذهنیه ولی اعتراف میکنم هیچ چیز جز نوشتن و ورزش کردن و رژیم داشتن،منو زنده نشون نمیده..
از فردا که میخوام رژیم و شروع کنم ولی ورزش رو فک نکنم وقت کنم..
اما نوشتن و از همین امشب شروع میکنم
فقط
به تنها چیزی که نیاز دارم،لطف ویرگولی هایی بود که متن هام و میخوندم و بهم انگیزه میدادن..الان فقط میخوام لطف کنید بخونید و نظرتون رو راجع به بهش بگید..
ارادتمند شما
-پانیذ.پ
”یاعلی