یک روز دل را به عمق دریا میزنم و تمام حرفهای گفته و ناگفتهام را برایت مینویسم..برایت مینویسم که «از کجا شروع شد»..عصری از عصرهای خزان که از قضا بارانی هم هست،پنجره را باز میکنم..چای دم میکنم و دو تا میریزم..یکی در فنجان معمولی یکی در ماگ خودم..آن که ماگ خودم هست برایِ تو..چای تلخ دوست داری،من هم تلخ میخورم..موسیقی ابر میبارد همایون را میگذارم و پشت میز کوچکم مینشینم..نمیخواهم مثل همه باشم و حرفایم را در قالب یک پیام در دنیای مجازی برایت ارسال کنم؛میخواهم نامه ای بنویسم و در یک پاکت پست قدیمی بگذارم و با دوچرخهای که چند سال است،نچرخیده،برایت بیاورم..میخواهم همهچیز یک شکل دیگر باشد..متفاوت باشد..مثل تو..کاش ماشین تایپ داشتم..کاغذ گرافی از کشو در میاورم:

میدانم از کجا شروع کنم..برعکس تمام بلوفهایی که بقیه میزنند که نمیدانم از کجا شروع شد،نمیدانم چه شد که اینطوری شد..ولی من خوب میدانم چه اتفاقی افتاد..
از انجایی شروع شد که نگاهم کردی..نه اینکه من نگاهت کنما..نه!من که کلا فیریک روی چشمانت بودم..ولی نگاهِ تو فرق داشت؛مثل وجود خودت..
از انجایی شروع شد که دلیل حواسپرتیهای دو ساعتم بین فصل ژنتیک تستخیز زیست شدی..
از انجایی شروع شد که برایت در ربات ناشناس پیام دادم و متنی فرستادم و گفتم میشه اینو برام بخونی؟؟تو ندانستی که آن شخص بی هویت کیست و صدایت را میخواهد ولی بدان که همان بی هویت،شبها قبل از خواب آن ویس را زندگی میکند..
از انجایی شروع شد که شبی خوابت را دیدم..در خواب در آغوشت گرفتیام و بوسیدمت.. و وقتی از خواب پریدم،تمام روز اشک میریختم و حسرت میخوردم که چرا خوابم واقعی نبود و واقعا کنارم نیستی..
از انجایی شروع شد که وقتی چشمانم را میبستم و به یادت بودم،تصویرت پشت کهکشان چشمان بستهام،انقدر واقعی بود که هربار خواستم جلوتر بیایم و دسنت را بگیرم و بگویم:پیدایت کردم..
از انجایی شروع شد که خواستم خودم را فقط به تو ثابت کنم و بگویم با یک بیخاصیت طرف نیستی و همین باعث شد پارهخط جهتداری بشوم..
از انجایی شروع شد که هربار اسمت آمد نتوانستم جلوی لبخند گشادن را بگیرم..
از انجایی شروع شد که دلم ترکیب تو و چالوس را طلب کرد..
از انجایی شروع شد که هیچوقت اسمم را از زبانت نشنیدم و مشتاق تر شدم برای رسیدنت..
از انجایی شروع شد که با دیدنت تمامی اندام های درونم ،باهم،برایت ضعف کردند..
و از انجایی شروع شد که این اهنگ وصف حالم شد:
«سقوطم از چشمای تو
چه مرگ شاعرانهای میشه
نفس بکش، به یاد من
ببین عجب ترانهای میشه»..
چایت سرد شد.میروم عوضش کنم..
.
.
-پانیذ.پ
”یاعلی