
به خاطر تو زنده میمانم هنوز،
هر صبح دوباره متولد میشوم از نور.
به خاطر تو
با خورشید چشم میگشایم،
و دست در دست باد
در کوچههای رؤیا میرقصم.
به خاطر تو
هوا را عاشقانه نفس میکشم،
و در خیالِ بودنِ تو
تا مرز پرواز اوج میگیرم.
به خاطر تو
خورشید هر روز
با انگشتان گرمِ نور
گونههایم را نوازش میکند.
راستی...
آن پروانهٔ سفید را در باغ دیدی؟
چه عاشقانه میان گلها میچرخید،
چه بیقرار و سبکبال میرقصید...
گمان میکنم او هم
از جایی دور،عطر حضورت را شنیده بود .
عطر حضورت را شنیده بود. 🦋🤍✨