ارزو

ادما با داشتن ارزو صبح ها راحت تر از رختخواب کنده می شن .(البته نظر شخصی منه)

ارزو های زیادی داشتم که تو بالا پایین های زندگی فراموششون کردم

یکی از اون ها ارزوی دوچرخه سواری (منظورم به صورت حرفه ای ) بود

روزی که افشین گفت دوچرخه سارا رو می خواد بفروشه و ترجیح میده به اشنا بده تو سرم یه صدایی گفت بگیر منم به حرفش گوش کردم اوایل غروب ها تو پارک روبه روی خونه رکابی میزدم ولی به مرور کم شد و الان چند وقته که اصلا سوار نشدم

تو یک سال گذشته شدیدا گوشه گیر شدم و دلم تنهایی و سکوت می خواست یه کم اوضاع داشت از کنترل من خارج می شد . تصمیم گرفتم پیش روان درمانگر برم تشخیصش افسرده گی بود پذیرفتم و شروع کردم به انجام تمریناتی که میداد

بعداز چند ماه ارزوی دوچرخه سواری دوباره تو وجودم شروع کرد به خودنمایی

هفته پیش رفتم تو پارکینگ تا بین همه دوچرخه ها دوچرخه م رو که دو سالی بود همون جا خاک می خورد رو بر دارم ببرم پیش یه تعمیرکار تا چک کنه

بعداز کلی گشتن پیداش کردم دست گرفتم بردم برای تعمیر خوشبختانه مشکلی جز کم بادی نداشت

خیلی خاک گرفته بود به توصیه اقای تعمیرکار دوچرخه بردمش کارواش شستمش و برش گردوندم خونه

برای قدم بعد دنبال یه گروه دوچرخه سواری هستم که شروع کنم

ارزو دارم با دوچرخه مسافرت کنم ، برای رسیدن به این ارزو باید قدم به قدم جلو برم