اگر جهان بینی درستی داشته باشیم با طبیعت نه تنها از سر دلسوزی مهربان می شوین بلکه بر اساس منطق و عقل با آن هماهنگ و همسو می شویم.
فکر می کنم آنهایی که با طبعیت نا مهربانند و به هر بهانه ای از خود زخمی
در آن به یادگار می گذارند فکر می کنند جهان صرفا برای انسان و بهره برداری او خلق شده و اگر هم به آن می رسند برای بهره برداری بهتر از آن است.
اگر خود را از طبیعت و بخشی از آن بدانیم این اندازه نامهربانی و بی توجهی به این پیکر خود نمی کردیم.