
من پیتر هستم سیزده سالمه و خواهرم هایدی ده سالشه.
من تا حالا جنگل را از نزدیک ندیدم بالاخره روزی شد که قراره به جنگل بریم.
من خیلی ذوق داشتم و برای دیدن جنگل لحظه شماری میکردم.
من از خوشحالی خوابم نمیبرد ولی نمی دونم چی شد که خوابم برد.
فردا شد و من از خوش حالی ساعت ۵
صبح از جام پریدم.
و مثل فرفره به بابا تئودور کمک کردم
که وسایل را در صندوق بذاره تا زود
تر به جنگل برسیم.
وقتی رسیدیم هایدی از مامان سارا
اجازه گرفته بود اون دور و برا یکم
قدم بزنیم.
ولی یک دفعه .........
این داستان ادامه دارد.