متن عمومی معمولاً به درد هیچکس نمیخورد.
یک نفر را در نظر بگیر. همان که مسئله را دارد. برای او بنویس، نه برای جمعیت فرضی. اگر آن یک نفر بفهمد کجا گیر کرده و قدم بعدی چیست، بقیهٔ همان جمع هم میفهمند. برعکسش درست نیست.
من هر وقت «برای همه» نوشتم، متن تا ته خوانده نشد. جمعیت فرضی سلیقه ندارد. یک آدم مشخص دارد.
قبل از نوشتن دو چیز را مشخص کن: این را دقیقاً چه کسی باید بخواند، و بعد از خواندن چه کار باید بکند؟ اگر جواب نداری، هنوز ننویس.