ویرگول
ورودثبت نام
مامان بزرگ
مامان بزرگترجیح میدم، به ذوق خویش دیوانه باشم تا به میل دیگران عاقل..
مامان بزرگ
مامان بزرگ
خواندن ۲ دقیقه·۲ سال پیش

یارِ غایِبْ

" دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد
ابری که در بیابان بر تشنه ای ببارد "
معلم ادبیاتمان همیشه این بیت را به خدا نسبت میداد، اصلا مهم نبود شاید مقصود شاعر دختری با گیسوان بلند و مشکی باشد؛ نه اصلأ ! قطعاً مقصود شاعر ازین بیت خدا است و دیگر هیچ
حتی به یاد دارم روزی بر سر لجبازی با معلم ادبیاتم بیتی از حافظ را به سر کلاسش بردم تا ببینیم چگونه میخواهد آن را به عشق شاعر به خدا نسبت دهد، شاید باورت نشود اما وقتی برایش خواندم « مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابی پُر کن قدح که بی مِی، مجلس ندارد آبی» او به راحتی آن را به بهشت و چشمه شراب جاری در بهشت نسبت داد...!
بگذریم داشتم میگفتم که شاید یار غایب برای شاعر خدا بود ( بعید میدانم! )، اما برای من یار غایب همیشه تو بودی و هستی.
تویی که نمی‌توانستم در آغوشت بگیرم، بوسه بر وجب به وجب صورتت بزنم یا حتی دست هایت را در دستانم بگیرم.
برای من یار غایب تویی بودی که در غم هایم، شادی هایم، ترس هایم بودی اما هیچ نبودی؛ بودی اما نبودی.
نه آنقدر کافی که بتوانم بگویم حسرتی در دل نماند و نه آنقدر ناکافی که بگویم همه چیز را تنها پشت سر گذاشتم.
میدانم، میدانم دردانه کم طاقتم؛ میدانم که نمیتوانستی که بیش ازین باشی، نه اینکه نخواهی؛ نمی‌توانستی.
بحث، بحثِ نتوانستن بود؛ نه نخواستن!
من این سمت دره ایستاده بودم و تو آن سمت دره؛ تو میخواستی از آن سوی دره با من از عشق بگویی؛ اما آنقدر دور بودی که اگر میگفتی« دوستت دارم » تا بیاید صدایت به من برسد تنها اصواتی ناواضح همچو « دارم » به گوشم می‌رسید.
مسئله بر سر عشق نبود؛ مسئله بودن یا نبودن بود.
من فریاد عاشقانه تو را کامل نشنیدم و ندیدم، تو تلاش مرا برای پایدار نگه داشتن آن حس ناب و ارتباطمان، نشنیدی و ندیدی.
اشتباه از من است ؟ یا از تو ؟ یا از هردویمان؟


۱۱
۰
مامان بزرگ
مامان بزرگ
ترجیح میدم، به ذوق خویش دیوانه باشم تا به میل دیگران عاقل..
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید