بیاید یکبار برای همیشه افکار زن ستیزانه خود را دور بیندازید.
بیاید قبول کنید تلاش های یک زن در راستای بدست آوردن یک مرد تا وقتی خود مرد نخواهد به هیچ نتیجه ای نخواهد رسید.
همیشه وقتی مردی خیانت میکند انگشت ها به سمت پارتنر او یا نفر سوم رابطه برمیگردد، اینکه شاید پارتنرش آنقدر برایش کافی نبوده که به آن بسنده نکرده؛ یا حتماً آن زن مار صفت با حقه و بازی او را خام خود کرده.
اما همین جماعت وقتی زنی خیانت میکند میگویند او خراب است!
در خراب بودن زن شکی نیست اما مسئله آنجاییست که آن مرد خائن به همان اندازه خراب است!!
زن ها مقصر تمامی خیانت ها هستند؟ پس آن مرد متاهلی که خودش را مجرد نشان میدهد و بعد ها گندش در می آید که حتی بچه هم دارد چه؟ آیا باز هم تقصیر زن است ؟
زنی بهش تجاوز میشود انگشت ها باز به سمت او میرود تا مقصر نشانش دهند، حتماً لباس مناسبی نداشته است؛ پس آن زن محجبه ای که در مکه بهش تجاوز شد چه؟ آیا او هم لباس نامناسبی بر تن داشت؟ یا آن کودک خردسال که به تازگی میتواند راه برود چه؟ آیا او هم در این اتفاق مقصر است؟
نمیخواهم بگویم مردان تمام مشکلات این جامعه هستند، نه!
میخواهم بگویم بس است در تمامی اتفاقات زنان را نشانه گرفتن، بس است این زن ستیزی و مرد ستیزی که به جان ما انداختهاند...!
در آسیب های اجتماعی این جامعه به همان مقدار که مردان مقصرند، زنان هم مقصرند!
