همان طور که بر نیمکت سرد و زنگ زده پارک نشسته بودم و برای گربه نارنجی رنگم از غذایم میریختم؛ گربه ای سفید رنگ لنگان لنگان به سوی من و و گربه ترسیده ام آمد.
اولش ترسیده بودم که بخواهد به من یا گربه ام حمله ور شود اما او تنها برای غذا و کمی محبت آمده بود؛ دستی بر سرش کشیدم و تکه دیگری از غذایم را هم به او دادم.
سپس نگاهی به پای آسیب دیده اش انداختم و خوشبختانه با جعبه کوچک کمک های اولیه ام توانستم مشکل او را حل کنم.
روز ها گذشت و هر روز من به پارک میرفتم و همدم تنهایی های من آن دو گربه شده بودند.
برای گربه سفید رنگ اسم گذاشته بودم چون در هر صورت او هم جزو تنها دوستان من شده بود، اسم گربه نارنجی ام را گذاشته بودم پرتقال و اسم گربه سفید را به خاطر زیبایی و جذابیت شدیدش گذاشتم پنبه.
هربار با آنها بیرون میرفتم پنبه به خاطر زیبایی اش توجه مردم را به خود جلب میکرد و گویا ازین محبوبیت به شدت لذت میبرد و به خود مغرور شده بود.
پرتقال اما همیشه همچو یک رفیق شفیق در کنار من میماند و از توجهات دوری میکرد.
یک روز مثل بقیه روز ها با هردوی آنها به پیاده روی رفته بودم که مثل همیشه مردی به سمتمان آمد و شروع کرد به نوازش و عکس برداری از پنبه؛ بعد از آن مرد خواست تا پنبه را به قیمت خوبی از من بخرد اما من او را قاطعانه رد کردم ولی پنبه مدام دور پای مرد میپیچید و گویا از این پیشنهاد چندان بدش نمی آمد.
مرد معتقد بود بهتر از من به پنبه رسیدگی خواهد کرد و پولش از من هم بیشتر است اما هیچکدام این ها مهم نبود چون پنبه دوست من بود و من دوست هایم را با پول معاوضه نمیکردم.
به سمت پنبه رفتم تا او را از آن مرد منحوس جدا کنم، اما پنبه دستم را چنگ زد و هنگامی که دوباره تلاش کردم برای جدا کردنش او دستم را محکم گاز گرفت و باعث شد خون همچو رودی از دستم جاری شود.
پرتقال از این رفتار زشت پنبه ناراحت شده بود و برایش خرناس های عصبی میکشید اما مرد منحوس لبخند کریه بر لب زده بود و با لذت به این صحنه نگاه میکرد.
نمیتوانستم باور کنم پنبه دارد به همین راحتی من و پرتقال را با پول معاوضه میکند، آن هم منی که پایش را درمان کردم و او را از زندگی فلاکت بارش در میان زباله ها نجات داده بودم...!
اما باور پذیر تر شد وقتی که پنبه بی توجه به اشک و خونی که میریختم پشت کرد و با آن مرد به دوردست ها پیوست.
