یکی از بچه ها گفتش رضا ، یه فامیل داریم عاشق اینه که تا کله بره تو آشغالا و چیزایی که مورد بازیافت شدنه رو در بیاره.
می‌گفت کیف میکنه از اینکه پلاستیکارو پاره میکنه و میبینه مردم چی میخورن و بعدش چیزای بازیافتی رو جدا کنه.
یا خیلی شکر گزاری میکنه از اینکه مردم غذا دارن که بخورن.
من وقتی اینو شنیدم اولش کپ کردم...
ولی گفتم ، اینم رسالته.
چون کسی که عاشق رسالتش باشه دقیقا همینه.
یکی دیگه هم گفت : رضا ؟
من به درد هیچی نمی‌خورم.
گفتم مگه میشه ؟
گفت آره.
گفتم چیو خیلی بلدی ؟
گفت نصب ویندوز رو بلدم.
منم گفتم آگهی بذار دیوار بگو نصب ویندوز رایگان.
میگه رضا ! پاره کردن منو از بس زنگ میزنن 😂
می‌خوام بگم، از صفر شروع کن.
اگه مهارتی داری که این مدلیه بذار دیوار.
برای شروع خوبه.
مهم اینه که باسن مبارکت رو یه تکونی بدی.
اگه بچه داریت خیلی خوبه ، از بچه های خدا که دست مردم امانته ، تو خونه خودتون نگهداری کن.
ببین...
کسی که کارش برای خودش ارزشمنده ، به همچین مسیری هدایت میشه.
هر کسی از طرف خدا انگار یه هدیه ای داره....
اون هدیه به شکل یک عشقه.
هر کسی برای یک مسیری ساخته شده.
وقتی تو مسیر رسالتت رشد می‌کنی ،احساس ارزشمندیت میاد بالا و به خاطر همین مدارتم میاد بالا.
وقتی مدارت رو میاری بالا ، آدمای اطرافتم توانمند تر و با کیفیت تر میشن.
