ویرگول
ورودثبت نام
علی سخایی
علی سخاییعلی سخایی؛ شاعر، نویسنده و مدیر مسئول نشر برگ بو، مقیم خراسان رضوی، مشهد
علی سخایی
علی سخایی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

علی سخایی

من زنی کوبایی هستم

با تشتی بر سر

که رخت بچه های ارباب را می شوید

با سینه هایی زغال گون

و سر پستان هایی سرخ

که از دهان برادران ارباب زمین نمی مانند

صحرا بی شرمانه سرد است

و آغوش گرم دو گاومیش

در آن طویله ای که بوی ادرارهای شبانه می دهد

باز هم می تواند نوید بخش روز دیگری باشد

من پَشتونم

زنی با چارقد بیمار .

من مسلمانم

که به جهاد نکاح تن داده است

در آبشخور جنگ در حلب.

در تهرانم

مدرنیته ای در جیبم

رو به خیابان جردن قدم می زنم

با سیگاری بر لب

به سان زینب

که بعد خطبه هایش سیگاری بر لبش می گماشتند

آه ای معاویه

ما با هم دشمنی دیرینه ای داریم

هر آیه ای که بر تو اجابت شد ، بر ما نیز گذشت.

" زنان شما کشتزارهای شمایند، هرآنگونه که می‌خواهید در آنها کشت کنید"

بقره آیه ۲۲۲ .

باز

۰
۰
علی سخایی
علی سخایی
علی سخایی؛ شاعر، نویسنده و مدیر مسئول نشر برگ بو، مقیم خراسان رضوی، مشهد
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید