اینجور که من فهمیدم انسان کلاً دوتا انتخاب داره:
۱.تو این دنیا به تساوی حقوق زن و مرد پایبند باشه، خوب زندگی کنه، خوش بگذرونه، عشق و دوست داشتن رو تجربه کنه، از خوردنی،آشامیدنی و پوشیدنی بهترین ها رو انتخاب کنه و خودشو به اوج شادی برسونه و برای زندگی بعدی(وعده داده شده=نسیه) جهنم رو قبول کنه...
یا برعکس
۲.تو این دنیا بین زن و مرد مرزهای فولادی بکشه، به فلاکت و نکبت زندگی کنه، از زیبایی ها چشم بپوشه، خودشو از هر عشقی منع کنه و توی اون دنیا به وعده های بهشتی برسه...
((بهشتیان در سایهُ درختان بهشتی بر تخت های زرین تکیه زده و حوریان عریان، ظرفهای غذا و جامهای طلائی شراب را گرداگرد آنها میگردانند؛ و در آن (بهشت) آنچه دلها میخواهد و چشمها از آن لذت میبرد موجود است؛ و شما همیشه در آن خواهید ماند!
در این امر نیز بین مرد و زن بهشتی فرقی نیست هر کدام از آنها "هر نوع لذتی" بخواهند بر ایشان موجود است.))
چه منطقی می تونه قبول کنه که به وعده این ملاهای هیز و هرز، نقد رو رها و نسیه رو بچسبه!!!
انگار هر انتخابی مثل یه پاره خطه که یه سرش بهشت و طرف دیگه قطعاً جهنمه.
ماییم که تصمیم میگیریم:
۱.دنیای بهشتی ------------> آخرت جهنمی
۲.دنیای جهنمی -----------> آخرت بهشتی
من آدم ریسک پذیری ام ولی تو این مورد بیشتر از ریسک پذیری، به شعورم احترام میذارم و بی شک ۱ رو انتخاب میکنم.