گلپونه های تشنه که در این حوالی اند
در گیر و دار واقعه خشکسالی اند
در انتظار روز شکفتن نمانده اند
از خاک درنیامده بر دار قالی اند
هرگز سوال آمدنت بی جواب نیست
تاگوش های مردم دنیا سوالی اند
قلب شکسته را تو فقط بند میزنی
دلهای ما شکستنی اند و سفالی اند
آنان که در حریم تو سرگرم طاعتند
از عاشقان حضرت مُولی الموالی اند
ما خاک پای زائر او هم نمیشویم
زیرا که چشم روشنی این اهالی اند
دروصف تو کُمیت همه لنگ مانده است
مجموعه های شعر جهان، دست خالی اند
بارانِ اشک می چکد از چشم جمکران
این چشمه ها همیشه در اوج زلالی اند
مثل کویر، تشنه یک رود از جنوب
مثل درخت، در پی بادی شمالی اند