آنکه اندازه یک عمر به مردن چسبید
زندگی کرد به امید شب پایانی
انتهای همه پنجره ها دیوار است
اخرین پنجره را هم که خودت میدانی
مست اندوه حماسی وسط لحن وبیان
آخرین غمزه اوضاع مطنطن بودم
پشت کمرنگترین فاجعه ها کشف شدم
آنکه در سفسطه جان کند فقط من بودم
چاره ای نیست از این راه گذر باید کرد
باید از وادی مشکوک به پایان برسیم
این همه کوچه و پس کوچه که گز کردی باز
باید اخر به همین پیچ خیابان برسی