میخواستم بخوابم اما باز این مغز مشغول الارم شد.
نوجوون که بودم یادمه یک نویسنده (شایدم شاعر) به یک برنامه تلویزیونی (این رو مطمئنم رادیویی نبود) اومده ود و از حس هایی که ممکن بود اون فرد داشته باشه وی مردم عادی نداشته باشن حرف میزد.یکی از اون حس ها که توی ذهن دقیقا با تعبیر خودش باقی مونده،ویز ویز مگس بود.میگفت وقتی یه فکر و حرفی توی سرم میاد تا ننویسمش ولم نمیکنه و مثل ویز ویز مگس همیشه همراهمه حتی اگر قبل از خواب باشه. این ویز ویز خیلی وقتا همراه من هست.درواقع احتمال میدم همون چیزایی هست که مردم عادی بهش میگن مکالمه درونی و حرف زدن با خود.فقط من هستم که الکی بهش جو میدم و با بزرگان همزادپنداری میکنم.
امشب این خانومه تمرین روز سوم شکرگذاری (از این سوسول بازیای این خانم قرتی هایی که نماز و عبادت رو بی کلاسی میدونن ولی اونقدرم اعتقاداتشون از بین نرفته و کافر نشدن که از گلدن تایم این ماه برای رفرش کردن انرژی هاشون بهره نبرن و ایضا همدیگه رو افطاری دعوت نکنن و با پیش غذاها و دسرهای مناسب این ایام،چشم همدیگرو درنیارن) رو استوری کرده بود و قبلش هم توضیحاتی داده بود برای اینکه چطور تمرین ها رو بهتر انجام بدیم.توی یک قسمت از توضیحات اینجور گفته بود که: خانومای گلم دقت داشته باشید رای سپاسگذاری ابتدای صبح که انجام میدید و هر روز اول صبحتون رو باهاش شروع میکنید،برای هر روز نعمت های جداگانه ای رو درنظر بگیرید و تکراری نباشند. اونوقت من برای همون شب اول هم به زور 10 تا نعمت رو پیدا کردم تا بابتشون شکر بگم و اون لحظه خوشحال شدم از اینکه 10 تام بلخره جور شد.ینی چی که هر روز یه نعمت جدید؟ من واقعا اگر در برهه کنونی 300 تا نعمت قابل شمردن داشتم دیگه خدا رو بنده نبودم.(نگید مثلا پات سالمه پس این یه نعمت.دستت سالمه پس این یه نعمت..و الی آخر.اینا همه توی یک واحد کلی به نام بدن حضور دارند)
یک تمرین این بود که یک اتفاق خوب امروزتون رو به یاد بیارید.
اگر بخوام به اتفاقات امروزم نگاه بندازم بهترین شون پیدا کردن صابون رختشویی سنتی بود (*نکته خانه داری: برای شستشوی لباسها از ترکیب صابون رختشویی+مایع لباسشویی استفاده کنید و حالش رو ببرید).در همین حد چیپ و بی ارزش.
این قبیل تمرین ها بنظرم اول از همه چی یک روحیه عالی میخواد تا خودش خود به خود رویین تن بازی دربیاره و همه دشنان روحی رو تار و مار کنه.به عبارتی دیگه شبیه همن اصطلاح پول،پول میره.وجود زیادش باعث میشه دستت واقعا باز باشه.
حالا الان که کمی تخلیه ذهن کردم خواب هم باهام دوست شد و بهم نزدیک شد.
پس تا همینجا مرسی که خوندی دوستم
*بازم منتظرم باش*
