توی حال تنهایی بیشتر حس نوشتن به سراغ آدم میاد. شاید دلیل اینکه نوشته های جودی ابوت انقدر قشنگ میشد همین بود. یا حرفهای آنه.
در کل تنهایی برای شکوفا شدن آدمیزاد لازم هست. البته به شرطی که انتخابی باشه نه از روی اجبار.
اجبار توان این رو داره که هر چیزی رو به قهقرا ببره و ارزشش رو نابود کنه.
شما توی تنهایی میتونید با خودتون بیشتر حرف بزنید، دعوا کنید، غر بزنید، آخر سر هم بدون این که خجالت بکشید دست بندازید گردن خودتون و روی خودتون رو ببوسید و حالتون خوب بشه.
